.
Τελευταιες ειδησεις

ΕΙΔΗΣΗ ΒΟΜΒΑ: Ιδρύει πολιτικό κόμμα ο “διάδοχος Νικόλαος”

Δημοσίευση από Omasolympostv Hellas on Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014 | 3:34 μ.μ.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του Makeleio.gr την ερχόμενη εβδομάδα καταφθάνει ο διάδοχος Νικόλαος και ανακοινώνει πολιτικό κόμμα.
Επικεφαλής τίθεται ο Τάκης Μπαλτάκος, πρώην γενικός γραμματέας της κυβέρνησης και ο Βασίλης Καπερνάρος, ανεξάρτητος βουλευτής Β΄ Αθηνών, θα αναλάβει την πολιτική στρατηγική. Ακούγεται πως υπεύθυνο ρόλο θα παίξει και ο Βουλευτής Αχαΐας Νίκος Νικολόπουλος που μόλις προσχώρησε στους Ανεξάρτητους Έλληνες! Αληθεύει η είδηση;
Ας μας απαντήσουν οι ενδιαφερόμενοι. Εκτός εαν όλα τα καλλιεργούν για την δημιουργία κλίματος. Αυτί ξέρουν και το τι επιδιώκουν…

 http://www.makeleio.gr

Εστιατόρια στην Ελβετία σέρβιραν γάλα διακοσμημένο με τα κεφάλια του... Χίτλερ και του Μουσολίνι!!!

Εστιατόρια στη γερμανόφωνη Ελβετία σέρβιραν από τις αρχές της εβδομάδας καφέ που συνοδευόταν από μικρά δοχεία γάλακτος διακοσμημένα με τα κεφάλια του... Χίτλερ και του Μουσολίνι, αποκάλυψε σήμερα η εφημερίδα «20 Minuten».
Οι μικρές μερίδες γάλακτος που σερβίρονται παραδοσιακά στην Ελβετία μαζί με τον καφέ διανεμήθηκαν σε περίπου 100 εστιατόρια από μια θυγατρική του ομίλου Migros. Η εταιρεία, η Elsa, ζήτησε συγγνώμη για «αυτό το ασυγχώρητο επεισόδιο».
Υπάρχουν πολλοί συλλέκτες που μαζεύουν τις διακοσμητικές μεμβράνες αυτών των μερίδων γάλακτος.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι μεμβράνες είχαν εικονογραφηθεί με βάση παλιούς δακτυλίους πούρων, στο κέντρο των οποίων υπήρχαν τα πορτρέτα του Αδόλφου Χίτλερ και του Μπενίτο Μουσολίνι.
Κατασκευάστηκαν από την εταιρεία Karo, που ειδικεύεται σε αυτό το είδος καλυμμάτων και παρελήφθησαν από την Elsa, οι εσωτερικοί έλεγχοι της οποίας αποδείχτηκαν «ανεπαρκείς».
Αυτή η σειρά μεμβρανών περιλαμβάνει 55 διαφορετικά σχέδια, μεταξύ των οποίων και τα πορτρέτα των δύο δικτατόρων.
Ο όμιλος Migros έχει ξεκινήσει ήδη τη διαδικασία απόσυρσης του προϊόντος, το οποίο δεν διανεμήθηκε ποτέ σε καταστήματα λιανικού εμπορίου.
Πέρσι, μια παρόμοια υπόθεση είχε προκαλέσει σάλο στο φεστιβάλ τζαζ του Μοντρέ.
Μια φωτογραφία του 4χρονου Γκρεγκορί Βιλμέν, ο οποίος είχε δολοφονηθεί το 1984 στη Βοζ, χρησιμοποιήθηκε από έναν γραφίστα για να εικονογραφήσει μια διαφήμιση στην εφημερίδα του φεστιβάλ.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Πειραματικό φάρμακο «ξερίζωσε» καρκινικούς όγκους - Μπορεί να ληφθεί ενδοφλέβια ή σε χάπι!!!

Ένα νέο πειραματικό φάρμακο, που δοκιμάστηκε στις ΗΠΑ με την προσωρινή ονομασία OTS964, μπόρεσε να καταστρέψει τελείως τους επιθετικούς καρκινικούς όγκους ανθρωπίνων πνευμόνων, οι οποίοι είχαν μεταμοσχευθεί σε ποντίκια.
Το φάρμακο κρίνεται ιδιαίτερα ελπιδοφόρο λόγω της μεγάλης αποτελεσματικότητάς του, όπως έδειξαν οι δοκιμές στα πειραματόζωα, καθώς πέτυχε το πλήρες ξερίζωμα των όγκων.
Οι αμερικανοί και ιάπωνες ερευνητές, με επικεφαλής τον ιαπωνικής καταγωγής καθηγητή ιατρικής Γιουσούκε Νακαμούρα του Πανεπιστημίου του Σικάγο, που έκαναν τη δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Science Translational Medicine», δήλωσαν ότι το φάρμακο μπορεί να ληφθεί είτε ενδοφλέβια είτε ως χάπι, ενώ και στις δύο περιπτώσεις είναι καλά ανεκτό και έχει περιορισμένη τοξικότητα, με συνέπεια και οι παρενέργειές του να είναι μικρές.
Το φάρμακο αναστέλλει τη δράση μιας πρωτεΐνης (ενζύμου), της ΤΟΡΚ, η οποία υπερπαράγεται σε αρκετά είδη καρκινικών όγκων, όπως των πνευμόνων και του μαστού. Χωρίς την εν λόγω πρωτεΐνη, τα καρκινικά κύτταρα αδυνατούν να ολοκληρώσουν τη διαδικασία κυτταρικής διαίρεσης και τελικά πεθαίνουν.
Οι επιστήμονες είχαν ανακαλύψει τη συγκεκριμένη πρωτεΐνη - στόχο πριν από μια σχεδόν δεκαετία, αλλά τους πήρε όλο αυτό το διάστημα, έως ότου ανακαλύψουν ένα φάρμακο που να «φρενάρει» τη δράση της. Χρειάστηκε να δοκιμάσουν περίπου 300.000 φυσικές δραστικές ουσίες και πάνω από 1.000 συνθετικές μέχρι να καταλήξουν στο φάρμακο ΟΤS964. «Πιστεύουμε ότι έχουμε πλέον στα χέρια μας κάτι πολλά υποσχόμενο», δήλωσε ο Γιουσούκε Νακαμούρα.
Η πρώτη δοκιμή έγινε σε έξι ποντίκια, στους πνεύμονες των οποίων είχε μεταμοσχευθεί ένας ιδιαίτερα επιθετικός καρκίνος των ανθρώπινων πνευμόνων. Όταν πλέον οι όγκοι είχαν αναπτυχθεί σε μέγεθος 150 κυβικών χιλιοστών (περίπου όσο μια σταφίδα), οι επιστήμονες άρχισαν να δίνουν ενδοφλέβια το νέο φάρμακο δύο φορές την εβδομάδα επί τρεις εβδομάδες.
Οι όγκοι συρρικνώθηκαν πολύ γρήγορα και συνέχισαν τη συρρίκνωσή τους ακόμη και μετά τη διακοπή της φαρμακοθεραπείας. Σε πέντε από τα έξι ποντίκια οι καρκινικοί όγκοι εξαφανίστηκαν τελείως σε 25 έως 29 ημέρες από την έναρξη της θεραπείας - χωρίς ορατές παρενέργειες λόγω τοξικότητας.
Ανάλογη αποτελεσματικότητα υπήρξε στη δεύτερη δοκιμή, που αφορούσε τη χορήγηση του ίδιου φαρμάκου από το στόμα κάθε μέρα επί δύο εβδομάδες. Και στα έξι ποντίκια υπήρξε πλήρης εξαφάνιση των όγκων στους πνεύμονές τους. Η μόνη παρενέργεια ήταν η μείωση του αριθμού των λευκοκυττάρων στο αίμα των πειραματόζωων μετά τη λήξη της θεραπείας, αλλά το πρόβλημα αποκαταστάθηκε μετά από δύο εβδομάδες.
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι αν και επρόκειτο για μια μελέτη σε μικρό δείγμα, το αποτέλεσμα ήταν δραματικό. «Είναι σπάνιο να δει κανείς πλήρη καταστροφή των όγκων στα ποντίκια. Πολλά φάρμακα μπορούν να αναστείλουν την ανάπτυξη των όγκων, αλλά είναι ασυνήθιστο να βλέπει κανείς το ξερίζωμά τους. Κάτι τέτοιο σπανιότατα έχει αναφερθεί», δήλωσε ο Γιουσούκε Νακαμούρα, ο οποίος έως το 2012 ήταν διευθυντής του Γραφείου Ιατρικών Καινοτομιών της ιαπωνικής κυβέρνησης.
Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι το φάρμακο θα είναι χρήσιμο και σε άλλους όγκους, όπως του εγκεφάλου, του ήπατος, της ουροδόχου κύστης, καθώς και σε μερικά είδη λευχαιμίας. Ήδη, σε συνεργασία με ογκολόγους του Πανεπιστημίου του Σικάγο, σχεδιάζουν την πρώτη κλινική δοκιμή σε ανθρώπους, η οποία θα ξεκινήσει έως το φθινόπωρο του 2015.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Όταν ο "πολιτισμένος" τουρκικός Στρατός έκοβε τα κεφάλια των Κούρδων (πρόσφατες εικόνες)

Ο τουρκικός στρατός έχει μια… παράδοση στους αποκεφαλισμούς. Αποκεφάλιζε Έλληνες, Αρμένιους, Ασσύριους, Γιαζίντι. Όποιον σήκωνε κεφάλι ή νόμιζε ότι θα σήκωνε κεφάλι, οι Τούρκοιτου έπαιρναν το κεφάλι. Για αυτό και στον λαό μας έχει μείνει η ρήση «με αυτά που κάνεις θα φας το κεφάλι σου», κατάλοιπο της τουρκοκρατίας. Ωστόσο, κάποιος μπορεί να πει ότι αυτά ο τουρκικός στρατός τα έκανε παλιά. Τα έκανε μέχρι και τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά οι Τούρκοι εξημερώθηκαν, έγιναν άνθρωποι, σαν αυτούς που βλέπουμε στα τουρκικά σίριαλ.
Ήταν το 1994, δηλαδή πριν 20 χρόνια. Οι Τούρκοι στρατιώτες σε μάχη με τους Κούρδους αντάρτες του PKK κατάφεραν και σκότωσαν πολλούς από αυτούς.
Στη συνέχεια μάζεψαν τα πτώματα των νεκρών Κούρδων, τα στοίβαξαν όλα μαζί και άρχισαν και τους κόβουν τα κεφάλια.
Όταν το αποτρόπαιο έργο τους ολοκληρώθηκε, οι Τούρκοι στρατιώτες πόζαραν κρατώντας τα κομμένα κεφάλια των Κούρδων για να βγάλουν αναμνηστικές φωτογραφίες.
hakkari-1994
Οι αποκεφαλισμοί και οι αναμνηστικές φωτογραφίες συνέβησαν στην περιοχή του Χακάρι (Hakkari) κοντά στα σύνορα με το Ιράκ. Επίσης, επειδή κάποιος μπορεί να πει ότι οι Τούρκοι τα έκαναν αυτά πριν 20 χρόνια, τώρα εξημερώθηκαν, δείτε πώς οι Τούρκοι στρατιώτες «διασκέδαζαν» το 2012 με τους νεκρούς Κούρδους αντάρτες. Πριν δύο χρόνια δηλαδή…
Μεταξύ των νεκρών είναι και Κούρδισσες αντάρτισσες.
Δημοσιεύουμε τις εικόνες αυτές για όσους τους φαίνονται «πρωτοφανή» τα όσα εγκλήματα διαπράττει το Ισλαμικό Κράτος. Το Ισλαμικό Κράτος κάνει ό,τι του έμαθε το τουρκικό κράτος, που το οργάνωσε, το χρηματοδότησε, το εξόπλισε και το εκπαίδευσε. Τι είναι το Ισλαμικό Κράτος; Το τουρκικό με άλλο όνομα…

kurdissa-1

turk-3

turk-4
turk-5
tribune.gr
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Τι λέει η μυθολογία για τον Ερμή που έφερνε τους νεκρούς στον Κάτω Κόσμο!!!

Ο Ερμής ή με το επικό όνομα Ερμείας, είναι ένας απ' τους παλαιότερους θεούς με γνήσια Ελληνική «λαϊκή» καταγωγή.
Κατά τη μυθολογία γεννήθηκε σε μια σπηλιά στην Κυλλήνη (στο σημερινό όρος Ζήρια) της Κορινθίας, από τον Δία και την πανέμορφη Νύμφη Μαία, την κόρη του Άτλαντα.

Στον Όμηρο μνημονεύεται με το αρχαιότερο όνομά του Ερμής ο Κυλλήνιος, αλλά και με τους επιθετικούς προσδιορισμούς «εύσκοπος αργεϊφόντης», «διάκτορος», δηλαδή ψυχοπομπός. Στον Όμηρο χρησιμοποιούνται συχνότερα τα επίθετα «χρυσόραβδος» Ερμής, «αγγελιοφόρος» Ερμής, ενώ στον Ησίοδο «ξακουστός κήρυκας των θεών» και «προστάτης των βοσκών και των αιγοπροβάτων».
Η μυθολογία αναφέρει ότι αμέσως μετά τη γέννησή του επινόησε και κατασκεύασε την πρώτη λύρα και έδειξε, από τη βρεφική του ακόμη ηλικία, την επιδεξιότητά του να μπορεί να κλέβει ακόμη και τα βόδια του Απόλλωνα. Ο Ερμής, όπως και ο Προμηθέας, επειδή ανακάλυψε τη φωτιά και τα πυρεία, και συγχρόνως τη θυσία, προφανώς μια θυσία για το δωδεκάθεο, θεωρείται κατά βάση «ένας ανταγωνιστής του δόλιου πυρφόρου Προμηθέα».
Ο Ερμής, μολονότι στην επική ποίηση φαίνεται να έχει βοηθητική θέση έναντι των άλλων ολύμπιων θεών, πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε τόσο πολυσχιδή θεότητα ώστε κάλυπτε σχεδόν κάθε εκδήλωση της ζωής.
Είναι ο πλέον πολυάσχολος θεός, καθώς έχει πολλά καθήκοντα στον Επάνω Κόσμο: πριν απ' όλα είναι ο αγγελιοφόρος του Δία, είναι επίσης θεός των διασταυρώσεων των δρόμων και των ορίων (συνόρων) (Ερμής Τρικέφαλος ή Τετρακέφαλος), προστάτης των θυρών των σπιτιών και των πυλών των ναών (Πύλαιος και Προπύλαιος Ερμής), θεός των γραμμάτων και της ρητορικής (λόγιος Ερμής), προστάτης των αθλητών και των αγώνων (αγώνιος Ερμής), προστάτης των εμπόρων (αγοραίος και κερδώος Ερμής) -μάλιστα προστάτευε όχι μόνο το θεωρούμενο σήμερα ως νόμιμο, αλλά και το τυχαίο εύρημα, το λεγόμενο έρμαιον, που σημαίνει «δώρο του Ερμή», δηλαδή το θεόσταλτο δώρο (εξ ου και Ερμής Τύχων) ή το απροσδόκητο πολύτιμο εύρημα ή ακόμη και το προϊόν κλοπής ή αρπαγής (εξ ου και άναξ φηλητών ή δόλιος ή ληιστήρ Ερμής).
Κατά τη Γιγαντομαχία, φορώντας την Άϊδος κυνήν (αόρατη περικεφαλαία), σκότωσε τον γίγαντα Ιπόλλυτο, έσωσε τον Δία επανασυνδέοντας τα νεύρα των ποδιών του, τα οποία είχε κόψει ο Τυφωέας και απελευθέρωσε τον θεό Άρη, τον οποίον είχαν φυλακίσει οι Αλωάδες για ένα και πλέον έτος.
Σε όλη την αρχαιότητα ο Ερμής θεωρούνταν ο πιο έξυπνος και ο πιο φιλάνθρωπος θεός (Ερμής αλεξίκακος και αγαθών δωτήρ) και γι' αυτό ο πιο αγαπητός και διασκεδαστικός θεός του ελληνικού πανθέου, «έκφραση όλων των προτερημάτων και όλων των ελαττωμάτων του αρχαίου Έλληνα». Σε όλη την ιστορία του όμως, την πρώτη θέση είχαν τα χθόνια γνωρίσματά του και ιδίως η γνωστή πανελλήνια ιδιότητα του ψυχοπομπού ή ψυχαγωγού.
Ως ψυχοπομπός στον Κάτω Κόσμο εξυπηρετεί τον Πλούτωνα και την Περσεφόνη. Συγκεκριμένα μεταφέρει τις ψυχές των νεκρών και συγχρόνως παρευρίσκεται στο δικαστήριο του Άδη, δηλαδή εκτελεί καθήκοντα με τα οποία απέκτησε εξαιρετική θέση ανάμεσα στους θεούς του Κάτω Κόσμου.
Πολλές είναι οι αρχαίες πηγές που παρουσιάζουν τον Ερμή συνδεμένο με καθαρά χθόνιες θεότητες, όπως είναι η Δήμητρα, ο Πλούτων, ο Τροφώνιος κ.ά. «Χθόνιο», λ.χ., αποκαλούν τον Ερμή ο Σοφοκλής, ο Αισχύλος και ο Ευριπίδης. Δεν είναι όμως απίθανο η ιδιότητα του χθόνιου θεού να προήλθε από την άλλη ιδιότητά του, του κήρυκα των θεών και του ψυχοπομπού.
Έτσι, σαν κήρυκας μπορούσε να διαβιβάσει ειδήσεις ή ευχές από τον Επάνω Κόσμο στον Κάτω ή να μεταφέρει τις ψυχές στους χθόνιους, και ως εκ τούτου να θεωρήθηκε και ο ίδιος χθόνιος. Στους Ορφικούς Ύμνους, ο Ερμής ο χθόνιος οδηγεί τις «αθάνατες ψυχές» στον Άδη και τις ξαναφέρνει πίσω στον Επάνω Κόσμο (για καινούριες ενσωματώσεις).
Ως ψυχαγωγός αναφέρεται επίσης και στις «Χοηφόρους» του Αισχύλου (στ. 622), μολονότι ο Ορέστης αναμένει από αυτόν όχι απλά να διαβιβάσει την ευχή του στους άλλους χθόνιους και στο νεκρό πατέρα του, αλλά και να τον συμπαρασταθεί στην προσπάθειά του να εκδικηθεί τους δολοφόνους του πατέρα του (στ. 727-29). Τη χθόνια θεότητά του μαρτυρεί και ο Παυσανίας, ο οποίος αναφέρει ότι είδε στον Άρειο Πάγο άγαλμα του Ερμή δίπλα σε αγάλματα των άλλων μεγάλων «υπογαίων θεών».
Για την εξαιρετική θέση του Ερμή ανάμεσα στους θεούς του Κάτω Κόσμου μας πληροφορεί και ο Πλούταρχος, καθώς στη γιορτή Ελευθέρια της Πλάταιας συνήθιζαν πρώτα να προσεύχονται στον χθόνιο Ερμή και στον χθόνιο Δία κατά τη θυσία του ταύρου και κατόπιν να καλούν στην «αιμακουρία» τις ψυχές εκείνων που είχαν σκοτωθεί στη μάχη κατά των Περσών, το 479 π.Χ..
Τον Ερμή όμως, ως φοβερό χθόνιο θεό, τον επικαλούνταν οι Έλληνες κατά τον 5ο π.Χ. αι. και στους λεγόμενους «καταδέσμους» (defixiones), δηλαδή στις επικλήσεις προς τους νεκρούς ή τους χθόνιους θεούς, για να βλάψουν όσους μισούσαν. Στην αρχαϊκή εποχή κάθε ταφικό μνημείο ήταν αφιερωμένο ως «άγαλμα» του ψυχοπομπού θεού του Κάτω Κόσμου.
Ο Πίνδαρος, ένα λίθινο γλυπτικό έργο στημένο πάνω σε τάφο το αποκαλεί «άγαλμα Αϊδα». Πάντως, αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στον Όμηρο δε γίνεται μνεία του πορθμέα Ερμή, αφού οι ψυχές των νεκρών και στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια μπαίνουν στον Άδη «χωρίς τη βοήθεια κάποιου πλωτού μέσου, αρκεί βέβαια να έχουν καεί».
Όπως αναφέραμε στην προηγούμενη ενότητα, το ρόλο του πορθμέα (του περαματάρη) στη μεταγενέστερη (μεθομηρική) εποχή θα τον χρεωθεί ο Χάρων (Χάροντας), ο οποίος μετέφερε με το πλεούμενό του τους νεκρούς στην απέναντι όχθη των ποταμών του Κάτω Κόσμου (κυρίως της φοβερής Στύγας) και της Αχερουσίας λίμνης.
Η ιστορία του θεού Ερμή είναι ίσως η πιο διδακτική για την εξέλιξη και τη διαρκή ανανέωση του περιεχομένου όλων των χθόνιων θεών. Μάλιστα η περίπτωση του Ερμή δικαιώνει τη νεότερη επιστημονική έρευνα, σύμφωνα με την οποία -όπως προαναφέρθηκε- κάθε μελέτη ή παρουσίαση της ελληνικής θρησκείας θα πρέπει να ξεκινάει από την προ-ομηρική θρησκεία των Ελλήνων.
Σ αυτήν λοιπόν την πλούσια «λαϊκή» θρησκευτική παράδοση και στο τελετουργικό της μπορεί κανείς να ανιχνεύσει τις άφθονες χθόνιες καταβολές κάθε ολύμπιου θεού και να καταγράψει την εξέλιξη και τη σταδιακή ανανέωσή του, η οποία σε μερικές περιπτώσεις είναι τόσο σημαντική, ώστε από την αρχική θεότητα δεν επιζεί παρά μόνο το όνομα, όπως λ.χ. η περίπτωση του χθόνιου θεού Ερμή, στη μετεξέλιξη του οποίου αξίζει να κάνουμε μια σύντομη αναφορά:
Ο Ερμής, στα πρώιμα χρόνια είχε συνδεθεί με τους παρόδιους λιθοσωρούς που ήταν είτε τάφοι είτε «όροι» (ορόσημα). Και το ελληνικό όνομά του εξάλλου σημαίνει κυριολεκτικά «αυτόν που προβάλλει μέσα από σωρό με πέτρες».
Υπήρχε λοιπόν μια παλιά συνήθεια του αρχαίου Έλληνα αγρότη που, όταν έβρισκε στο δρόμο ένα σωρό από πέτρες, έριχνε άλλη μια πέτρα επάνω του, γιατί πίστευε ότι κάποια θεϊκή δύναμη (θεός-δαίμων) κατοικούσε μέσα σ' αυτές. Ο Μ. Nilsson θεωρεί ότι σ' αυτήν τη συνήθεια υποκρύπτονται ίχνη παλιάς λιθολατρίας, και σημειώνει ότι αυτές τις πέτρες τις ονόμαζαν «έρμα» και την μεγαλύτερη από αυτές -στην κορυφή του σωρού- την ονόμαζαν «Ερμή».
Και ο W. Burkert επισημαίνει ότι οι λιθοσωροί, όπως και η πρωτόγονη οριοθέτηση των περιοχών με φαλλό, είχαν πάντοτε την ίδια αποτρεπτική δύναμη. Οι λιθοσωροί αυτοί, δηλαδή οι «Ερμές», τους οποίους οι άνθρωποι της υπαίθρου χρησιμοποιούσαν ως «οδοδείκτες» για τους ταξιδιώτες, αλλά και ως ορόσημα των αγρών και των ιδιωτικών κτημάτων, φαίνεται πως αποτελούσαν τεμένη του χθόνιου Ερμή, ο οποίος μάλιστα τιμωρούσε όποιον τολμούσε να καταπατήσει ξένη γη.
Μολονότι η «παρουσία» του θεού των «συνόρων» (Ερμή) εμπόδιζε την παράνομη καταπάτηση, οι γείτονες φαίνεται ότι μετακινούσαν τα σύνορα, για να επεκτείνουν τη δική τους γη, με αποτέλεσμα οι ιδιοκτήτες των κτημάτων να χρησιμοποιούν ως ορόσημα ακόμη μεγαλύτερες πέτρες σε όρθια εμφανή θέση. Στην κορυφή αυτών των λιθοσωρών (είτε «όροι» ήταν είτε τάφοι) στηνόταν μία ακόμη μεγαλύτερη πέτρα, η «ερμαϊκή στήλη». Ο Παυσανίας αναφέρει ότι οι λιθοσωροί αυτοί χρησιμοποιούνταν και ως σύνορα των χωρών.
Στις λίθινες ή αργότερα ξύλινες αυτές «Ερμές», τις οποίες μεταγενέστερα τοποθετούσαν σε διασταυρώσεις οδών, στις πλατείες των πόλεων και στις εισόδους των σπιτιών ή των ναών, τονίζονταν με έμφαση οι φαλλοί. Από την παρουσία των φαλλών, σύμβολο της γονιμικής του ιδιότητας, ο Ηρόδοτος συμπεραίνει ότι ο Ερμής ήταν προϊστορικός θεός, τον οποίο οι Αθηναίοι είχαν παραλάβει από τους Πελασγούς. Τέλος, το 520 π.Χ. ο γιος του Πεισίστρατου Ίππαρχος πρότεινε στους Αθηναίους τη λίθινη μορφή του Ερμή που αργότερα επιβλήθηκε γενικώς.
Αξίζει να αναφέρουμε στο σημείο αυτό την επισήμανση του Μ. Nilsson ότι από την αντίληψη των αγροτικών λαών ότι μέσα στις πέτρες κατοικούσε κάποια θεϊκή «δύναμη» (ένας δαίμων) που είχε ανάγκη από εξαγνισμούς και χοές, δημιουργήθηκε η αντίληψη για την υπόγεια κατοικία των νεκρών, δηλαδή για το σκοτεινό Άδη κάπου βαθιά, κάτω από τη γη.
Κατά συνέπεια, μέσα από τις «δαιμονικές τελετουργίες» των αγροτικών λαών, γεννήθηκε η πίστη σε ένα θεό που θα παραλαμβάνει τις ψυχές των νεκρών, για να τις οδηγεί στον Κάτω Κόσμο ή μερικές φορές θα τις επαναφέρει στην εδώ ζωή. Και αυτός ο θεός ήταν ο Ερμής Ψυχοπομπός ή Ψυχαγωγός.
Ως ψυχοπομπός, ο Ερμής, αναφέρεται καταρχάς στη «δευτερο-νέκυια» της Οδύσσειας να παραλαμβάνει τις ψυχές των σκοτωμένων μνηστήρων και, με το χρυσό και όμορφο μαγικό ραβδί του, να τις οδηγεί απευθείας στον Άδη («κατ' ευρώεντα κέλενθα») μέχρι τον ασφοδελόν λειμώνα, «ένθα ναίουσι ψυχαί, είδωλα καμόντων» και όχι όπως αναφέρουν οι μεταγενέστερες δοξασίες και δείχνουν οι αττικές λήκυθοι να οδηγεί τις ψυχές στη λέμβο («ακάτιο») του πορθμέα Χάροντα.
Ο ψυχοπομπός Ερμής σε αγγειογραφίες εμφανίζεται να επαναφέρει στον Επάνω Κόσμο τη βασίλισσα του Άδη, την Κόρη Περσεφόνη, να μεταφέρει τη νεκρή Αλκμήνη από τη Θήβα στα Νησιά των Μακάρων και να συνοδεύει τον Πρίαμο κατά τη μεταφορά του Έκτορα για ενταφιασμό. Με την ίδια ιδιότητα ο Ερμής μεταφέρει και την Ελένη στην Αίγυπτο, αφήνοντας στη θέση της ένα ομοίωμά της. Επίσης, ο Ερμής, παριστάνεται στο περίφημο ανάγλυφο του Ορφέα να υπενθυμίζει στην Ευρυδίκη, πιάνοντάς της ελαφρά το χέρι, ότι πρέπει να επιστρέψει οριστικά στον Κάτω Κόσμο.
Κατά τη μυθολογία, ο Ερμής, φορά φτερωτά χρυσά σανδάλια, με τα οποία μπορεί σαν γλάρος να γλυστρά πάνω στα κύματα, όποτε χρειάζεται, ενώ κρατάει τη θαυματουργική του ράβδο, με την οποία όποτε θέλει αποκοιμίζει ή ξυπνά από τον ύπνο τους ανθρώπους. Γι' αυτό άλλωστε τιμάται και ως υπνοδότης, ύπνου προστάτης και ονειροπομπός.
Κατά το Διογένη Λαέρτιο (8,31) ο Πυθαγόρας αποκαλούσε τον Ερμή «θεϊκό ταμία των ψυχών», «πομπαίο» και «πυλαίο και χθόνιο», επειδή συνόδευε τις ψυχές των νεκρών στο υποχθόνιο βασίλειο μέσω της «Πύλης» του Άδη, όπου και φρόντιζε ο ίδιος ο Ερμής να συγκεντρωθούν οι καθαρές ψυχές στον «υψηλότερο χώρο», ενώ οι ακάθαρτες να βρεθούν σε «άρρηκτα δεσμά» με τις Ερινύες.
Στη Θεσσαλία είχε επικρατήσει η συνήθεια στα ελληνιστικά και στα ρωμαϊκά χρόνια να χαράζουν ή να ζωγραφίζουν κάτω από το όνομα του νεκρού, στο κάτω μέρος της επιτάφιας στήλης, μια μικρή ερμαϊκή στήλη με τις λέξεις «Ερμάου χθονίου», που σημαίνουν ότι η στήλη με το όνομα του νεκρού αφιερωνόταν στο χθόνιο Ερμή.
Και ο Πλούταρχος αναφέρει την τοπική συνήθεια των κατοίκων του Άργους, τριάντα ημέρες μετά το θάνατο συγγενικού τους προσώπου να θυσιάζουν για τον Ερμή, ο οποίος «δέχεται τις ψυχές των ανθρώπων, όπως το χώμα δέχεται τα σώματά τους». Παρόμοιο μνημόσυνο για τους δικούς τους νεκρούς είχαν και οι Αθηναίοι στη γιορτή των Χύτρων, την τρίτη και τελευταία ημέρα των Ανθεστηρίων, οπότε θυσίαζαν για τον ψυχοπομπό Ερμή και όχι για τους ολύμπιους θεούς.
Η δημοτικότητα του Ερμή αυξήθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό στα ύστερα χρόνια της αρχαιότητας, τότε που ολοκληρώθηκε και η μετεξέλιξή του, καθώς απέκτησε πολλαπλές ιδιότητες εντελώς ξένες προς την αρχική του χθόνια φύση. Έτσι, από χθόνιος θεός του Κάτω Κόσμου και ψυχοπομπός των νεκρών ψυχών θα μετεξελιχθεί μέχρι και σε θεό των γυμναστηρίων και του αθλητισμού, προστάτη των αθλητικών αγώνων.
Πολλά γυμνάσια αφιερώθηκαν τότε στον Ερμή τον αγώνιο ή εναγώνιο, τον οποίο τιμούσαν συνήθως μαζί με τον Ηρακλή. Σε αρκετά γυμνάσια έχουν βρεθεί πολλά αναθήματα με την επιγραφή «Ερμήι και Ηρακλεί», ενώ, όπως μας πληροφορεί ο Παυσανίας, στη Μεγαλόπολη υπήρχε κοινός ναός για τους δύο θεούς, κοντά σε στάδιο. Μεγάλες γιορτές προς τιμήν του Ερμή, ως προστάτη των αθλητών και αθλητικών συλλόγων (τα λεγόμενα Ερμαία) τελούνταν σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και της Ρώμης, ενώ η τέταρτη ημέρα του μήνα ήταν αφιερωμένη στον Ερμή, όπως στη Ρώμη η τετάρτη ημέρα της εβδομάδας.
Οι Ρωμαίοι πρώτοι μεταμόρφωσαν τον Ερμή σε θεό εμπορίου, τον Mercurius, με το γεμάτο βαλάντιο στο χέρι. Πάντως, τα γυμναστήρια με τον καιρό έχασαν τον αρχικό χαρακτήρα της σωματικής αγωγής, καθώς σε ειδικές αίθουσές τους, μετά τις σωματικές ασκήσεις γινόντουσαν και θεωρητικά μαθήματα. Μάλιστα δίδασκαν διακεκριμένοι λόγιοι της εποχής (ιδίως ρήτορες και φιλόσοφοι), με αποτέλεσμα ο Ερμής αυτόματα να γίνει προστάτης και των γραμμάτων και της ρητορικής (λόγιος Ερμής).
Ριζικά επίσης άλλαξε και η εικαστική του παράσταση: ενώ οι αρχαϊκοί αγγειογράφοι, εκφράζοντας τις μεταθανάτιες αντιλήψεις της εποχής τους, απεικόνιζαν σε λευκές ληκύθους το σκυθρωπό χθόνιο Ερμή, ως σεβάσμιο γενειοφόρο ψυχοπομπό, κατά την κλασική και ιδιαίτερα την ελληνιστική εποχή παριστανόταν ως ωραίος έφηβος με καλογυμνασμένο (πραξιτέλειο) σώμα, όπως φαίνεται από το γυμνό άγαλμά του που βρέθηκε στην Άνδρο (μόνο ένα φίδι που ελίσσεται σε παρακείμενο κορμό δέντρου, μαρτυρεί το χθόνιο χαρακτήρα του).
Άλλωστε, μ' αυτήν τη μορφή ο Ερμής γίνεται αργότερα, μαζί με τον Έρωτα και τον Ηρακλή, ο θεός της αθλούμενης νεολαίας και των γυμναστηρίων. «Η πραξιτέλεια αυτή εικόνα του Ερμή απέχει τόσο πολύ από τη σεβάσμια μορφή του παλιού χθόνιου θεού, ώστε φαίνεται σα να παριστάνει άλλο θεό», επισημαίνει ο Ν. Παπαχατζής.
Ο Ερμής παριστάνεται συνήθως και με φτερωτά πέδιλα και με το πλατύγυρο καπέλο του, τον πέτασο, σύμβολα της αέρινης ταχύτητας του αγγελιοφόρου θεού και κρατώντας τη μαγική χρυσή ράβδο του, το κηρύκειον, αρχαιότατο σύμβολο της ποιμενικής του φύσης και της αφθονίας. Άλλα ιερά σύμβολα, εκτός από τον φαλλό, σύμβολο γονιμότητας, είναι η αόρατη κυνή, το ξίφος και το δρέπανο, σύμβολα της χθόνιας φύσης του, ο δίσκος, σύμβολο του θεού προστάτη της γυμναστικής και των αθλητικών αγώνων, ο αυλός (σύριγξ), η λύρα και η κιθάρα, σύμβολα της μουσικής του φύσης, και τέλος το βαλάντιον, σύμβολο του θεού προστάτη του εμπορίου και των συναλλαγών.
Πηγή :egolpion.com
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Θρασύτατη ανακοίνωση του τουρκικού Επιτελείου: "Διεξάγουμε στρατιωτική επιχείρηση εντός της κυπριακής ΑΟΖ"!

Με μια πρωτοφανή ανακοίνωση τους που δημοσιεύεται στο επίσημο ιστολόγιό τους οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις αναφέρουν πως διεξάγουν εθνική στρατιωτική επιχείρηση εντός της κυπριακής ΑΟΖ χωρίς να την αναφέρουν βέβαια ως τέτοια.
Αυτό γιατί οι μέχρι τώρα κινήσεις των τουρκικών σκαφών αφορούσαν την υποτιθέμενη προστασία του Barbaros τώρα όμως αποδεικνύεται  πως πρόκειται για μια γενικευμένη τουρκική επιχείρηση η οποία δεν έχει ως άκοπό  την προστασία του τουρκικού ερευνητικού σκάφους αλλά και την παρακολούθηση, επιτήριση και κανείς δεν γνωρίζει τι άλλο  των εργασιών  από το γεωτρύπανο SAIPEM 10000 της κυπριακής Δημοκρατίας στο Οικόπεδο Ονασαγόρας, -
Παρακολούθηση δηλαδή εργασιών εξόρυξης σε ένα ανεξάρτητο κράτος εντός της δικής του ΑΟΖ εντός των πλαισίων μιας εθνικής τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης.Πρόκειται αναμφισβήτητα για τη μεγαλύτερη επιθετική ενέργεια που έχει πραγματοποιήσει η Τουρκία στην Κύπρο μετά το 1974.
Όπως αναφέρεται το  τουρκικό πολεμικό πλοίο TCG Bartın (F-504), κλάσης Α 69  παρακολουθεί τις εργασίες του γεωτρύπανου SAIPEM 10000 στο Οικόπεδο Ονασαγόρας στο πλαίσιο της Επιχείρησης «Ασπίδα Μεσογείου» (Akdeniz Kalkanı) από απόσταση πέντε ναυτικών μιλίων (εννέα χιλιομέτρων).
Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρεται ότι το πολεμικό πλοίο TCG Gelibolu (F-493) ασκεί καθήκοντα προστασίας και επίβλεψης του ερευνητικού πλοίου της τουρκικής ανώνυμης εταιρείας (TPAO) Barbaros το οποίο παράνομα διεξάγει έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ.
Με λίγα λόγια οι Τούρκοι με τέσσερα πολεμικά σκάφη τα Gelibolu (F-493), Bartın (F-504),TCG Giresun (F 491) και Bafrα (F-505) έχουν καταλάβει την κυπριακή ΑΟΖ χωρίς απο πλευράς Ελλάδας, αφού οι δυναντότητες της Κύπρου είναι μηδαμηνές (με ευθύνη της ίδιας βέβαια) να έχει υπάρξει η παραμικρή αντιδραση.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ο Σοφοκλής για το χρήμα και την καταστροφή που φέρνει στους ανθρώπους!!!

O Σοφοκλής στην τραγωδία του Αντιγόνη με λίγα λόγια ορίζει το κακό που έφερε το χρήμα στους ανθρώπους.
 
"Τίποτε δεν υπάρχει στον κόσμο, πιο ολέθριο, πιο καταστροφικό από το χρήμα. Γι αυτό γίνονται οι πιο άγριοι, οι πιο ματωβαμένοι πόλεμοι που ρημάζουν τον τόπο, και αυτό ξεσπιτώνει τους ανθρώπους από τα σπίτια τους για να τους βυθίσει στην καταστροφή.
 
Το χρήμα είναι εκείνο που λερώνει με τη βρωμερή ακαθαρσία του αίσχους τις πιο αγνές παρθενικές ψυχές για να τις εξαφανίσει ολότελα αργότερα. 
 
Το χρήμα ανάγκασε τον κόσμο να γίνει πανούργος και ασεβής,
κι όσοι πουλήθηκαν με χρήμα για να κατορθώσουν τους πιο πρόστυχους και αισχρούς
σκοπούς, αυτοί δεν μπορεί,
παρά μια μέρα, να πληρώσουν τα σπασμένα. 
ΣΟΦΟΚΛΗΣ – ΑΝΤΙΓΟΝΗ "
 
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
 

Copyright © 2011. Όλυμπος Εφημερίδα - All Rights Reserved