.

Συνολικές προβολές σελίδας

Powered by Blogger.

Τελευταίες ειδήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Translate

Google+ Badge

Τελευταιες ειδησεις

Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΥΞΩΣ…

Δημοσίευση από Ομάς Ελλήνων Όλυμπος Τηλεόραση on Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016 | 7:03:00 μ.μ.

Ο Μίνως λοιπόν κατά τις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον των Υξώς φαίνεται πως κυνήγησε αυτούς έως την περιοχή της Σαχάρας. Στις παραδόσεις των ιθαγενών της Σαχάρας, Τουαρέγκ, υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν την ανάμνηση της νίκης των Ελλήνων κατά των εισβολέων Υξώς αλλά και βραχογραφίες ανάλογες έχουν ανακαλυφθεί στα βουνά της Τασιλή που βρίσκεται στα πρόθυρα της Σαχάρας, όπου αναπαριστάνουν μάχες Ελλήνων εναντίον των Ερυθρομέλανων εισβολέων. Χαρακτηριστική είναι η βραχογραφία όπου αναπαρίσταται ένας αρματηλάτης, προφανές είναι ότι ανήκει στον στρατό του Μίνωα, ο οποίος καταδιώκει έναν εκ των στρατιωτών των εισβολέων.

Οι ιθαγενείς Τουαρέγκ λάτρεψαν τον απελευθερωτή Μίνωα ως Θεό με την προσωνυμία Αμανάϊ.
Αλλά και ο Περσέας έδρασε στην περιοχή της Βόρειας Αφρικής και μάλιστα στην Αιθιοπία η οποία ήταν ελληνική αποικία και αυτή. Μέχρι τις ακτές της Σομαλίας όπου ήταν και το σημείο αποβίβασης των ερυθρομέλανων, έφτασε ο Περσέας κυνηγώντας τους Υξώς.

Νικητής και τροπαιούχος επανέφερε στον θρόνο του τον βασιλιά της Αιθιοπίας Έλληνα Κηφέα και απελευθέρωσε την κόρη του Ανδρομέδα. Επειδή οι Υξώς όπως είπαμε ήρθαν από την θάλασσα με αρχηγό τον Βλέμυ εξ’ ου και ονομάστηκαν οι άνδρες του Βλεμυάνες, οι κάτοικοι της περιοχής πέρασαν μέσα από την παράδοση τον παραλληλισμό του με το κήτος που επέφερε τις καταστροφές στην χώρα τους. Το γνωστό θαλάσσιο κήτος στο οποίο είχε δοθεί ως θυσία η Ανδρομέδα, όπως πληροφορούμαστε και από τον Απολλόδωρο. Συγκεκριμένα λέει ο συγγραφέας:

« …Παραγενόμενος δε ο Περσεύς εις Αιθιοπίαν ης εβασίλευε Κηφεύς , εύρε την θυγατέρα Ανδρομέδαν παρακειμένην βοράν θαλασσίω κήτει… αναγκασθείς ο Κηφεύς υπό των Αιθιόπων έπραξε…Ταύτην θεασάμενος ο Περσεύς και ερασθείς… το κήτος έκτεινε και την Ανδρομέδαν έλυσε…» (Απολλόδωρος βιβλίο Β’ εδάφιο 43-45).
Από εκείνη την σχέση και τον γάμο του με την Ανδρομέδα ο Περσέας απέκτησε ένα γιο, τον Πέρση. Είναι ο προπάτορας των Περσών που όπως λέει η παράδοση η πρώτη δυναστεία δημιουργήθηκε μετά τον κατακλυσμό και προς χάριν του ονομάστηκε η χώρα Περσία. Διαβάζουμε την αντίστοιχη αναφορά στον Απολλόδωρο, στο β’ βιβλίο του στο εδάφιο 49:

«…Εγένετο δε εξ Ανδρομέδας παις αυτώ πριν με ελθείν εις την Ελλάδα, Πέρσης… Από τούτου δε τους Πέρσες βασιλείς λέγεται γενέσθαι…».
Ο Αχαιμένης ήταν γόνος της δυναστείας του βασιλιά Πέρση, γιου του Περσέα και ιδρυτής της μεγάλης δυναστείας των Αχαιμενιδών απ’ όπου κατάγονταν ο Μέγας Κύρος, ο Δαρείος κ.λ.π..

Όλοι ήταν επίγονοι της δυναστείας του Αχαιμένη και φυσικά ελληνικής καταγωγής: « …Ο Όρχαμος του Αχαιμένους γόνος, ο των Περσίδων πόλεων επιφανών ανάσσων, από του Βήλου έβδομος το μέγα γένος ήλκεν…», γράφει και ο Οβίδιος δείχνοντάς μας την ελληνική καταγωγή στους Αχαιμενίδες. Πηγαίνει πίσω στους προγόνους βασιλείς του Περσέα, τον Βήλο ο οποίος ήταν από την γενιά της επίσης Αργείας Ιούς.
Ο Μίνως απέδωσε μεγάλες τιμές στον Περσέα για την συμμετοχή του στην τεράστιας σημασίας νίκη επί των Υξώς. Έφτιαξε ναό τον οποίο αφιέρωσε στον Περσέα και μάλιστα μέσα σ’ αυτόν τοποθετήθηκε το άγαλμα του.

Τόσο ο ναός όσο και το άγαλμα ήταν έργα του Δαίδαλου, του μεγάλου αρχιτέκτονα και συμβούλου του Μίνωα του Α’.

Ο Ηρόδοτος αναφέρει σχετικά: «… Εν ταύτη τη πόλει(= Μέμφις), έστι Περσέως ιερόν. Τα προπύλαια του ναού λίθινα εστι κάρτα μεγάλα, επί δε αυτοίσοι ανδριάντες εστάσι λίθινοι, και άγαλμα εν αυτώ ανέστικε του Περσέως…» ( Ηρόδοτος Βιβλ. Β΄ εδάφ. 91).

Η αναφορά αυτή του Ηροδότου μας αποδεικνύει ότι ακόμη και στην εποχή του υπήρχε ο ναός εκεί στην Μέμφιδα της Αιγύπτου αλλά και το άγαλμα το οποίο μπόρεσε και ο ίδιος ο μεγάλος ιστορικός να θαυμάσει….
Αλλά όμως ανάλογες τιμές δόθηκαν και προς άλλους ήρωες της εκστρατείας κατά των Υξώς. Ήρωες που είχαν συμβάλει τα μέγιστα σε εκείνη την θριαμβευτική, από κάθε άποψη εκστρατεία.

Προς τιμή του Βασιλιά της Μακεδονίας Δαρδάνου ονομάστηκε μία περιοχή του Ινδού ποταμού ως Δαρδανία και σήμερα αυτή την περιοχή την αναφέρουν ως Δαρδανιστάν.

Προς τιμή του Ελύμου βασιλιά των Ελλήνων της Νοτίου Ιταλίας ονομάστηκε η νότιος περιοχή της Περσίας, Ελυμεία. Τιμές που απέδωσαν οι μεγάλοι αρχιστράτηγοι των Ελλήνων Διόνυσος ο Β’ και Μίνως ο Α’.
Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης κάνει αναφορά εκτενή στον Μίνωα τον Α’ τον μεγάλο βασιλιά της Κρήτης αλλά και στον σύμβουλο και αρχιτέκτονά του Δαίδαλο, για την παρουσία τους στην Αίγυπτο κατά την εποχή της εκστρατείας των Ελλήνων κατά των Υξώς. Των επιδρομέων από τα βουνά της Ινδίας…
«…Μετά τους θεούς τοίνον φασί πρώτον βασιλέα της Αιγύπτου Μήναν… Το δε κάλιστον προπύλον εν Μέμφει του Ηφαίστου, Δαιδάλω αρχιτεκτονήσω, έτι και νυν Ιερόν είναι Δαιδάλου, τιμώμενον υπό των εγχωρίων…»( βιβλ. 1 XLIV, XLV, σελ. 67. βιβλ. Ι, XVII, σελ. 140.).
Το σύμβολο του Δαιδάλου ως αεροπόρου σώζεται ως σήμερα σε ναούς της Αιγύπτου. Σ’ ΄ ένα ναό που είναι στολισμένος με φτερά αετού, βλέπουμε τον συμβολισμό του αεροπόρου Δαίδαλου. Οι πολύπλοκοι δαιδαλώδεις διάδρομοι στα ιερά κτήρια της Αιγύπτου είναι πανομοιότυπα του λαβύρινθου της Κνωσσού και αναμφίβολα πλέον έργα του ίδιου αρχιτέκτονα, αφού όλα τα στοιχεία από την αρχαιότητα έως τις σημερινές ανακαλύψεις αυτό μαρτυρούν.

Φυσικά η τεχνική και οι γνώσεις του Δαίδαλου δεν έμειναν κρυφές. Κάποιοι λογικά τις έλαβαν και κατέστησαν εαυτούς άξιους συνεχιστές, διάδοχους εκείνου του υπέροχα μεγαλειώδους αρχιτεκτονικού νου!!!

Και βέβαια δεν θα μπορούσε να λείψει η απόδοση τιμής προς εκείνον τον τεράστιο άνδρα που τόσα προσέφερε στον πολιτισμό της περιοχής της Αιγύπτου κατά την διάρκεια της παρουσίας του ως σύμβουλος του Μίνωα του Α’.

Στην Μέμφι κατασκευάστηκε ναός προς τιμή του και για να μείνει στην μνήμη τους ο Μεγάλος αυτός αρχιτέκτονας!!!
Ως επίλογο στο κεφάλαιο Υξώς-Ραξάς-Ερυθρομέλανες- Αιθίοπες- Βλεμυάνες, αφήσαμε λίγα λόγια για το ποιοι ήσαν.

Η παράδοση τους παρουσιάζει ως άρπαγες, σκληρούς, καταστροφείς και πολύ άσχημους στην όψη. Η θεότητα την οποία πίστευαν ήταν η θεά Κάλι, η γνωστή ινδική θεότητα του Κακού, η οποία παρουσιάζεται με μαύρη μορφή. Η μεσογειακή παράδοση τους έχει κρατήσει στην μνήμη της ως Καλικάντζαρους αλλά και ως άνδρες της θεάς Κάλι. Η παράδοση θέλει τους καλικαντζάρους να βγαίνουν μία συγκεκριμένη εποχή στον χρόνο και να κάνουν καταστροφές κάθε είδους.
Λέγεται πως κατάλοιπα εκείνων έμειναν μετά την ήττα τους από τους Έλληνες στην περιοχή του Α΄ καταρράκτη του Νείλου και είναι οι περιβόητοι Τσιγγάνοι ή Τσιγκάλοι, οι οποίοι εξακολουθούν την «πλάνητα πρωτόγονη ζωή τους», όπως ακριβώς ζούσαν στα χρόνια της εισβολής τους. Ο τίτλος Τσιγκάλοι, φέρεται ότι δηλώνει την ιδιότητά τους ως υιών της θεάς Κάλι. Η λέξη Τσιν- δηλώνει τον γιο και η λέξη Κάλι την θεά των Μαύρων Κάλι. Υποστηρίζεται ότι το Τσιν είναι παραφθορά της ελληνικής λέξης Ιν(=υιός).


ΟΛΑ ΒΑΣΙΣΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ…

Πάντως δεν νομίζω να υπάρχει, έστω και ένας αμερόληπτος επιστήμονας που να μην συμφωνεί ότι ο πραγματικός πολιτισμός και γενικότερα ο ανθρωπισμός προήρθε από εκείνους τους πάνσοφους νόες, τους πανάρχαιους προγόνους μας. Η πραγματική και σωστά διατυπωμένη επιστήμη θεμελιώθηκε από τους αρχαίους Έλληνες πανεπιστήμονες και οτιδήποτε στην συνέχεια νεώτερο προέκυψε, από εκεί άντλησε την γνώση, εκεί στηρίχθηκε και από εκεί θα συνεχίσει να στηρίζεται… Από εκείνες τις ανακαλύψεις, από εκείνες τις κατακτήσεις αφού πέρα από την ελληνική διανόηση τίποτε σπουδαιότερο δεν υπήρχε και μάλλον τίποτε σπουδαιότερο δεν μπορεί να υπάρξει!!!
Καθότι ακόμη και η πλέον μεγαλύτερη κατάκτηση του σημερινού ανθρώπου, η διάσπαση του ατόμου και του πυρήνα του, και η διαπίστωση ότι το απειροελάχιστο σωματίδιο της ύλης είναι σύνθετο, ακόμη και αυτά δεν ήταν άγνωστα στους αρχαίους Έλληνες σοφούς. Αφού ναι μεν είπε ο Δημόκριτος ότι το άτομο είναι «άτμητο» , δηλαδή δεν διασπάται, αλλά ταυτόχρονα ο Αναξαγόρας είχε καθορίσει ότι το άτομο μπορεί να διασπασθεί όπως και ο πυρήνας του αφού έλεγε: « Η ύλη είναι όχι μόνο σύνθετη αλλά και διαιρετή στο άπειρο»!

Αλλά ακόμη ένας αρχαίος σοφός ο Ζήνων ο Ελεάτης υποστήριζε το ίδιο ακριβώς πράγμα. Και μπορούμε να δούμε, κάτι που θα κάνουμε σε επόμενα άρθρα, πώς οι νεώτεροι αλλά και σύγχρονοι επιστήμονες δανείσθηκαν εκείνες τις θεωρίες για να πουν αν όχι τα ίδια ίσως κάτι ελάχιστα περισσότερο! Αλλά το πλέον ουσιαστικό είναι πως δεν αντελήφθησαν ή σκοπίμως δεν πήραν αυτό που οι σοφοί πρόγονοί μας έδωσαν μέσα από αυτές τις ανακαλύψεις, θεωρίες, απόψεις. Έτσι βλέπουμε σήμερα την επιπολαιότητα με την οποία «προχωρά» ή τρέχει η επιστήμη, τις σκόπιμες παραλείψεις και τις διαστροφές των αρχαίων κειμένων από τους εκφραστές της, με αποτέλεσμα την εκτροπή της στην οποία και οφείλονται τόσο τα δεινά της σημερινής ανθρωπότητας όσο και κυρίως οι κίνδυνοι που την απειλούν στο μέλλον…

Και για να γίνω λίγο πιο κατανοητή τι ακριβώς εννοώ θα αναφερθώ στο Μέγιστο νόα, τον Σωκράτη, ο οποίος είχε ρίξει όλο το βάρος της φιλοσοφίας του στον άνθρωπο : « Εμέ με ενδιαφέρει ο άνθρωπος και η μελέτη του ανθρώπου…», με άλλα λόγια δίδαξε ότι μόνον ο άνθρωπος και η διαπαιδαγώγηση και τελειοποίησή του τον ενδιαφέρουν γιατί εκεί ακριβώς βρίσκεται και η βάση της εξέλιξης. Της ορθής εξέλιξης και όχι της άναρχης και κακώς νοούμενης… Γι’ αυτό και όλο τον καιρό ο μέγιστος πανεπιστήμων περιφέρονταν στην αγορά και στην παλαίστρα διδάσκοντας και συζητώντας με τους νέους . Άλλωστε όλη η καταπληκτική, θαυμαστή, κολοσσιαία πνευματική εκδήλωση του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη σ’ αυτόν τον σκοπό κατέτειναν, δηλαδή στην πνευματική, ηθική και ψυχική διαμόρφωση, διαπαιδαγώγηση και τελειοποίηση του ανθρώπου.

Αφού χωρίς ενάρετους και πεπαιδευμένους ανθρώπους δεν μπορούν να υπάρξουν κοινωνίες και πολιτείες προηγμένες και γενικά « ανθρώπινες», δηλαδή απαλλαγμένες από πάθη, μίση, αντιθέσεις και διαταραχές. Αλλά και πάλι θα επανέλθουμε σχετικά αφού είναι ανεξάντλητη πηγή παιδείας ο λόγος των αρχαίων παμμεγίστων προγόνων μας!!!


ΠΟΙΟΣ ΜΩΥΣΗΣ???ΤΑΥΡΟΚΑΘΑΨΙΑ, ΜΙΝΩΑΣ Ο Α΄ ΜΕΓΑΣ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ…


Τα Ταυροκαθάψια είναι μία εορτή που μας παραπέμπει απ’ ευθείας στην Μινωϊκή Κρήτη. Όμως αυτό το είδος των ταυρομαχιών ελάμβανε χώρα και σε άλλες ελληνικές περιοχές όπως αυτή της Ελευσίνας αλλά και της Εφέσου της Μικράς Ασίας. Είναι μία καθαρά ελληνική εορτή η οποία στον αποσυμβολισμό της αναπαριστά τον πόλεμο του Δία κατά του Κρόνου.
Υπάρχει όμως και μία άλλη αποσυμβολική έννοια του εορτασμού των Ταυροκαθαψίων όπου εκεί φαίνεται η ικανή γνώση των νέων της Μινωϊκής Κρήτης που αποδεικνύεται μέσα από την ισορροπία την οποία επιτύγχαναν στις ασκήσεις τους με τους ταύρους. Η τέλεια ισορροπία, η απόλυτη αυτοσυγκέντρωση είναι αποτελέσματα της γνώσης που λαμβάνουν από τους δασκάλους τους, αλλά και επίσης απόδειξη πως είναι έτοιμη να βγουν σε μία κοινωνία όπου όχι μόνο η μόρφωση αλλά και η εκπαίδευση είναι οι κύριοι αρωγοί μιας σωστής, από κάθε άποψης ζωής.
Ο Δίας είναι ο ταυρομάχος και ο Κρόνος ο ταύρος. Ο Δίας είναι η συμπαντική αρμονία και ο Κρόνος είναι η ημιτελής και άναρχη δόμηση του Κόσμου.
Η εποχή αυτή κατά την οποία λάμβαναν χώρα και άλλες εξίσου αξιόλογες εκφράσεις ( 4η π.Χ. χιλιετηρίδα), είναι η εποχή της έξαρσης της δημιουργικής πνοής των Ελλήνων της νέας γενιάς, της λεγόμενης «του Δευκαλίωνα».
« Κέκροπος δε αποθανόντος, εβασίλευσεν ο Κραναός, εφ’ ου τον επί Δευκαλίωνος λέγεται κατακλυσμόν γενέσθαι…»
« Κραναόν δε εκβαλών, Αμφικτύωνα εβασίλευσεν Αθηνών και το εν Ακροπόλει ξόανον της Αθηνάς ιδρύσατο, και των Παναθηναίων την εορτήν συνεστήσατο…»
« Ερεχθονίου δε αποθανόντος και ταφέντος εν τω τεμένει της Αθηνάς, Πανδίων εβασίλευσε…»
« Πανδίων δε ετέκνωσε Πρόκρην … παίδας δε διδύμους, Ερεχθέα και Βούτην…»
« Πανδίωνος δε αποθανόντος οι παίδες τα πατρώα εμερίσαντο, και την μεν βασιλεία των Αθηνών, Ερεχθεύς λαμβάνει, την δε ιερωσύνην της Αθηνάς και του Ποσειδώνος, Βούτης…»
Μέσα από τις παραπάνω αναφορές του Απολλοδώρου βλέπουμε πρόσωπα και πράγματα της τότε εποχής. Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινωνική, πολιτική αλλά και γενικότερα την ζωή μιας εποχής που λάμπρυνε από κατορθώματα, επιτεύγματα και πολιτισμικές εκδηλώσεις σ’ έναν χώρο που έμελλε να λάμψει ένας ανώτερος πολιτισμός! Ένας μοναδικός πολιτισμός που θα κληρονομούσε ακόμη μεγαλύτερη αίγλη από τους συνεχιστές στις επόμενες για χιλιετίες γενιές.
Ο Μίνωας δεν ήταν μονάχα ένας ξακουστός βασιλιάς, αλλά και ένας εξαίρετος νομοθέτης. Κάθε εννιά χρόνια ανέβαινε στο όρος Δίκτη και διανυκτέρευε στην σπηλιά που λεγόταν πως ανατράφηκε ο Δίας από τους Ιδαίους Δακτύλους. Εκεί περίμενε την επιφοίτηση του Μεγάλου Διός, του Πνεύματος του Μεγάλου προγόνου του, του Πατέρα των Θεών και των ανθρώπων, για τους νόμους που έπρεπε να θεσπίσει ώστε να διακυβερνήσει δίκαια τους υπηκόους του.
Ένας παντοδύναμος Μίνωας, καθισμένος στον αλαβάστρινο θρόνο του, τον στολισμένο με γυπαετούς, κρατώντας στο δεξί του χέρι το χρυσό του σκήπτρο, και περιτριγυρισμένος από βουκρανοφόρους φρουρούς, έχοντας στο πλευρό του σοφούς συμβούλους, όπως ο νομοθέτης Ραδάμανθυς, ο αρχιτέκτων Δαίδαλος και ο γνώστης της ιερογλυφικής γραφής της εποχής των Θεών, αρχιερέας των Αθηνών Βούτης.
«… Μίνως δε Κρήτην κατοικών, έγραψε νόμους και γήμας Πασιφάην του Ηλίου και Πεσηϊδος …»( Απολλόδωρος, βιβλ. Γ΄ εδφ. 7).
Ήταν τόσο δίκαιος ο Μίνωας, που μετά τον θάνατό του έγινε κριτής των ψυχών στον Άδη.



ΠΗΓΗ

ΙΩ, Η ΙΣΙΔΑ ΤΩΝ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ...

Σύμφωνα με την προϊστορία αλλά και όπως επεσημαίνει ο Παυασανίας (Κορινθιακά, κεφ. 16, παραγρ. 1) η Ιώ ήταν κόρη του Ίασου και της Μελίας ή της Λευκάνης που ήταν Ιέρεια της Ήρας.
«Ἰὼ μν ον άσου θυγάτηρ, ετε ςρόδοτοςγραψεν ετε καθ' λέγουσιν λληνες…» Αλλά και στον Απολλόδωρο διαβάζουμε σχετικά:  «…ργου δ κα σμήνης τς σωπο πας ασος, οφασιν Ἰὼ γενέσθαι..» ( Β΄, 1, 3) Εννοείται πως ο Άργος που αναφέρεται ως πατέρας του Ίασου, δεν είναι ο Πανόπτης αλλά ο γιός του Άπιδος. Ενώ ο Πανόπτης Άργος ήταν γιός του Αγήνωρα γιού του Έκβασου. Γιατί όπως αντιλαμβανόμαστε δεν θα μπορούσε να ήταν ο παππούς της Ιώς, που μπήκε ως φύλακας από την Ήρα. Όμως ως ανηψιός της, εγγονός  του θείου της Αγήνορα φαίνεται πολύ πιο φυσικό. Επίσης έτσι έρχεται σε φυσική ροή η γενεαλογία έως τον Δαναό και τον Γελάνωρα.
Την Ιώ λοιπόν, ερωτεύτηκε ο Δίας και όταν η Ήρα το αντελήφθη ο πατέρας των Θεών την μεταμόρφωσε σε αγελάδα. Και τότε ήταν που έβαλε τον Άργο η Ήρα να την φυλάει. Όμως όπως προείπαμε ο Ζεύς έβαλε τον Ερμή να σκοτώσει τον Πανόπτη Άργο και κατάφερε μεταμορφωμένος και αυτός σε ταύρο να ζευγαρώσει μαζί της. Η Ήρα όμως τότε της έβαλε έναν  τάβανο (ενοχλητικό έντομο των βοδιών, είδος μύγας η οποία αναφέρεται και ως οίστρος) κάτι που την ανάγκασε να μην μπορεί να βρεί ησυχία. Έτσι έχουμε την Ιώ περιπλανώμενη από τόπου εις τόπον.
Τότε η Ιώ παρανοχλημένη από τον οίστρο άρχισε να περιπλανάται σε όλη την Ελλάδα. Διέτρεξε την ακτή του Ιονίου πελάγους (που εξ’ αυτής ονομάστηκε ), έφθασε στην Ιλλυρία, διέσχισε όλη την Σκυθία, έφθασε στον Προμηθέα που ήταν δεμένος στον Καύκασο και μάλιστα έχει και έναν χαρακτηριστικό διάλογο με τον τιμωρημένο Προμηθέα ο Αισχύλος στο έργο του «Προμηθεύς Δεσμώτης» ο οποίος διάλογος έχει παραφρασθεί «περίεργα» από πολλούς… Στην συνέχεια  διέτρεξε την ακτή της Μαύρης θάλασσας (που και πάλι εξ’ αυτής,  μετέβαλε την ονομασία του, από Άξενος Πόντος σε Εύξεινος), και διήλθε από τον Βόσπορο  (βους+πόρος).
«…ρα δ τ βο οστρον μβάλλει  δ πρτον κεν ες τν π κείνης όνιον κόλπον κληθέντα, πειτα δι τς λλυρίδος πορευθεσα κα τν Αμον περβαλοσα διέβη τν τότε μν καλούμενον πόρον Θρκιον, νν δ π κείνης Βόσπορον…» ( Απολλοδώρου Βιβλιοθήκη, Βιβλίο Γ΄κεφ.1,παραγρ.3)
Μετά πήγε στην Σκυθία και στην Κιμμερική γή και αφήνοντας την Ευρώπη πέρασε στην Ασία και από εκεί κατέλειξε στην Μέμφιδα της Αιγύπτου: « Ἰὼ μν ον άσου θυγάτηρ, ετε ς ρόδοτοςγραψεν ετε καθ'  λέγουσιν λληνες, ς Αγυπτον φικνεται» ( Παυσανία Κορινθιακά, κεφ.16,παραγρ.1)
 Εκεί  λοιπόν,  αφού επανέκτησε την πρώτη της μορφή, την ανθρώπινη, γέννησε τον Έπαφο τον γιο της, από τον Δία, πλάϊ στον ποταμό Νείλο. Είναι αυτός που στο μέλλον θα γινόταν γενάρχης της φυλής των Δαναών. Τότε η Ήρα της οποίας το μένος κατά της Ιούς δεν είχε πάψει, διατάσσει τους Κουρήτες να εξαφανίσουν το παιδί, κάτι που αμέσως έκαναν. Όμως το έμαθε ο Δίας και σκοτώνει τους Κουρήτες και η Ιώ ξεκινά άλλο ταξίδι ψάχνοντας το παιδί της. Αφού γύρισε όλη την Συρία, εκεί που έλεγαν πως μεγάλωσε το παιδί της  η γυναίκα του βασιλιά των Βυβλίων, τελικά το βρήκε και το πήρε μαζί της στην Αίγυπτο.
«…τοτον δ ρα δεται Κουρήτων φαν ποισαι· ο δ φάνισαν ατόν. κα Ζες μν ασθόμενος κτείνει Κούρητας, Ἰὼ δ π  ζήτησιν το παιδς τράπετο. πλανωμένη δ κατ τν Συρίαν πασαν (κε γρ μηνύετο <τι > το Βυβλίων βασιλέως <γυντιθήνει τν υόν) κα τν παφον εροσα ες Αγυπτον λθοσα …»(Απολλοδώρου Βιβλιοθήκη, Βιβλίο Γ΄κεφ.1,παραγρ.3)
Στην Αίγυπτο η Ιώ παντρεύεται τον Τηλέγονο, που ήταν τότε βασιλιάς στην περιοχή, έστησε άγαλμα προς τιμή της Δήμητρας ( εδώ φαντάζομαι πως αντιλαμβάνεσθε τον συσχετισμό της Ιούς με την Θεά Δήμητρα που και εκείνη απεγνωσμένα έψαχνε την κόρη της Περσεφόνη). Οι Αιγύπτιοι έδωσαν στην Θεά το όνομα Ίσις και επίσης το ίδιο όνομα έδωσαν και στην Ιώ.  Είναι η μεγάλη θεά των Αιγυπτίων που εξ’ αυτής έλαβαν την πατρώα θρησκεία των Πελασγών-Αργείων. Να λοιπόν και πάλι που ανακαλύπτουμε την καθοριστική σχέση των Ελλήνων με την χώρα της Αιγύπτου. Η καθιέρωση της θρησκείας στην Αίγυπτο, με την μορφή που είχαν οι Έλληνες ( Πελασγοί ακόμη τότε) αποδεικνύει την μετάβαση  της κοινωνίας στην εξελιγμένη της μορφή, την οργανωμένη πολιτεία με άλλα λόγια.
Ο γιός της Ιούς και του Διός, Έπαφος απέκτησε μια κόρη την Λιβύαν από την Μέμφιδα κόρη του Νείλου .Έκτισε και μια πόλη την οποία προς τιμή της συζύγου ονομάζει Μέμφιν. Η Λιβύη έδωσε το όνομά της στην χώρα που σήμερα ονομάζεται, Λιβύη.
«…παφος δ βασιλεύων Αγυπτίων γαμε Μέμφιν τν Νείλου θυγατέρα, κα π ταύτης κτίζει Μέμφιν πόλιν, κα τεκνο θυγατέρα Λιβύην, φ ς  χώρα Λιβύη κλήθη…» ( Απολλοδώρου Βιβλιοθήκη, Βιβλίο Β΄, κεφ. 1, παραγρ.4)

Από  την ένωσή της με  τον Θεό Ποσειδώνα, η Λιβύη έκανε τους διδύμους Αγήνορα και Βήλο. Και ο μεν Αγήνωρ πήγε στην Φοινίκη ο δε Βήλος έμεινε στην Αίγυπτο και με την Αγχινόη έκανε δυο γιούς, τους επίσης διδύμους Δαναό και Αίγυπτο. Και τον μεν Δαναό έστειλε στην Λιβύη τον δε Αίγυπτο στην Αραβία.


ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ…

Πάντα όσοι έκαναν λόγοι για την δημιουργία του κόσμου, έθεταν ως βάση την αρχή του χάους. Μέσα από αυτό και την ενυπάρχουσα δύναμη που δημιουργούσε την ροή της δημιουργίας, γεννήθηκε ο κόσμος. Ένας κόσμος του οποίου η φύση προσδιοριζόταν σε μία αρχή εμπεριέχουσα όλα τα στοιχεία του σύμπαντος κόσμου, αλλά και τις ιδιότητες που από αυτήν πηγάζουν.
Η Ορφική διδασκαλία περί της δημιουργίας προσδιόριζε το χάος, την γέννηση του Φάνη-Διονύσου και εν συνεχεία την ροή της συνεχούς και αδιάλειπτης δημιουργίας.
Ο Ποιμάνδρης, το πνεύμα που εμφανίσθηκε στον Ερμή τον Τρισμέγιστο και τον μύησε ως προς την φύση της Δημιουργίας, έκανε επίσης λόγο για τον ίδιο τρόπο βεβαίως πολύ πιο νωρίς πριν από τον Ορφέα, αλλά και πολύ περισσότερο πριν από την εβραϊκή μονοθεϊστική αντίληψη.
Ο Ερμής αναλήφθηκε στα Θεία Πεδία και είδε την δημιουργία με την όραση ενός Θεού, και όχι σαν κοινός άνθρωπος. Είδε τα ουράνια σώματα όχι σαν συμπαγείς μάζες αλλά σε νεφελώδη κατάσταση, όπως είναι στην μη ορατή από τον άνθρωπο πραγματικότητα. Και εδώ να επισημάνουμε ότι η επιστήμη αποδέχεται ότι οι όγκοι των πλανητών προέρχονται από την συμπύκνωση των μορίων της ύλης. Έτσι και ο Ερμής ο Τρισμέγιστος νοερά μεταφερόμενος στα Θεία Πεδία είδε καπνούς και πυρές να ξεπηδούν από την γη και άκουσε σε ενόραση τον θρήνο της εγκλωβισμένης στην ύλη, ζώσης δημιουργίας, που ανέβαινε από την κόλαση της γης προς τα Θεία Πεδία σαν ικεσία, σαν προσευχή. Ακόμη στα αστραποβολούντα από το ανέσπερο φως Θεία Πεδία, ο Τρισμέγιστος την σοφία Ερμής, είδε στο πλευρό εκείνου του πνεύματος που του είχε εμφανισθεί, ένα υπέροχης ομορφιάς, λαμπρότητας, πανώριο ον, το οποίο ο Ποιμάνδρης το σύστησε ως υιό του. Ο Ερμής είχε αντικρίσει από τα χρυσοφώτιστα εκείνα Θεία Πεδία, το Θείο μεγαλείο στην τρομακτική του ισχύ, και την πτώση του ανθρώπου στην τραγική του μορφή. Είδε το φως το ανέσπερο και την κόλαση της γης, εκεί που φέρεται να έχει κυλήσει η ψυχή της ανθρωπότητας, λόγω παραβάσεως… Να όμως πως ο ίδιος ο Ερμής ιστορεί την αποκάλυψη που του έγινε:
« Όταν με είδε τόσο ταραγμένο από τα όσα είχα ιδεί εκεί, ο Ποιμάνδρης μου είπε: « Αυτό το φως, το ανέσπερο που είδες, Ερμή, είμαι εγώ ο Πρώτος Θεός, ο προϋπάρχων της δημιουργίας του κόσμου, ο Παγκόσμιος Νους. Ο δε φωτεινός λόγος που είδες στον κόλπο μου, είναι ο υιός μου. Και εκείνη η σκοτεινή, η γη σας που κυλιέται στο σύμπαν, είναι ο φορέας των κολασμένων ψυχών. Και τα σώματα των ανθρώπων είναι ο τάφος των ψυχών τους.
Μένουν έτσι εγκλωβισμένες σ’ αυτά με μία εφήμερη ζωή, μοχθώντας όσες θέλουν να ξαναβρούν τον δρόμο των Θείων Πεδίων…»
«…Τι αμαρτίες έχουν κάνει οι άνθρωποι και τιμωρούνται έτσι σκληρά; Ότι κάνουν λόγω άγνοιας γίνεται. Γιατί λοιπόν να είναι καταδικασμένοι σε ψυχικό θάνατο, οι εν τω θανάτω λόγω άγνοιας ευρισκόμενοι;», ρώτησε το Θείο Πνεύμα ο Ερμής για να λάβει την παρακάτω απάντηση:
« … Τον άνθρωπο τον έχω προικίσει με νου, τον έχω κάνει Θεό της γης. Εάν το θελήσει μπορεί να νικήσει τα πάθη του και να ξαναβρεί τον ρόλο του.
Γι’ αυτό στους αγαθούς, καθαρούς στην καρδιά, κι’ ευσπλαχνικούς που μοχθούν να λυτρωθούν, Εγώ, ο Νους θα τους γίνω βοηθός.
Θα τους απαλλάξω από τις αμαρτίες τους.
Στους ανόητους όμως, στους πονηρούς, κακούς, φθονερούς, πλεονέκτες, φονείς και ασεβείς θα στρέψω το πρόσωπό μου. Αυτούς θα τους παραλάβουν οι τιμωροί δαίμονες για να τους βασανίσουν στο πυρ το Εξώτερο.
Και τώρα Ερμή που είδες την δημιουργία στην πραγματική της όψη, γύρισε πίσω στην γη, και δίδασκε εκεί ότι σου αποκάλυψα…».
Μετά από αυτή την αποκάλυψη ο Ερμής έγινε ο κήρυκας του Ενός και Αληθινού Θεού, Παντοκράτορα, Πανταχού Παρόντα και τα πάντα Πληρούντα. Κήρυξε στην γη την λατρεία της τριαδικής Θεότητας, του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, και ότι στο πλευρό του Θεού είναι ο Υιός, ο Λόγος Αυτού.
Τι βλέπουμε λοιπόν μέσα από αυτή την πανάρχαια αποκάλυψη; Μήπως τάχα την Σοφία του Ανδρός που αντιλαμβάνεται ότι για να επιτύχει ο άνθρωπος να φθάσει στα υψηλά επίπεδα γνώσης που εμπεριέχουν και την δική του ανέλιξη ως πνευματική οντότητα είναι ανάγκη να υφίσταται η παρουσία του Θεού που θέτει τους Νόμους του Σύμπαντος; Τους νόμους στους οποίους εμπεριέχεται και ο ίδιος ο άνθρωπος και στους οποίους οφείλει σεβασμό!!! Είναι λογικό το γεγονός πως για να επιτευχθεί η αρμονία των ανθρωπίνων κοινωνιών οι οποίες επιζητούν την θετική ανάπτυξη, σε κάθε τομέα, τόσο της ύλης όσο και αυτό του Πνεύματος, πρέπει να υπάρχει ο σεβασμός στους Θεσμούς που τις διέπουν. Και αυτοί οι Θεσμοί δεν είναι μονάχα εκείνοι που οι άνθρωποι θεσπίζουν. Αλλά πρωτίστως είναι οι Θεσμοί της Παγκόσμιας δημιουργίας στους οποίους και ο άνθρωπος ανήκει και πρέπει να αντιλαμβάνεται το χρέος του απέναντι τους που είναι ο σεβασμός.
Η θεωρία της μονοθεϊστικής αντίληψης της δημιουργίας, είναι τόσο κοντά στον ανυψωμένο πνευματικά άνθρωπο που λειτουργεί θετικά προς την κατεύθυνση της αληθινής του πορείας. Της αληθινής έννοιας του ρόλου του ( άνω+θρώσκω= ανυψώνομαι πνευματικά, οδηγούμαι προς τα άνω, τα θεία, τα ουράνια…).
Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος ήταν ο Πάνσοφος Νους που συνέβαλε προς αυτή την κατεύθυνση, την οποία στην συνέχεια μέσα από τον ρου της προϊστορίας αλλά και της ιστορίας αναφαίνονται παρόμοια Πνεύματα, όπως ο Ορφεύς, ο Μωϋσής, ο Χριστός, ο Βούδας κ.α.
Το Κηρύκειο που στις αναπαραστάσεις της μορφής του Ερμού, φέρεται να κρατά στο χέρι, είναι σύμβολο της ροής της δημιουργίας. Οι σπείρες των όφεων είναι η ροή των δύο δυνάμεων της δημιουργίας. Τα δυο αντίθετα που γεννούν την κίνηση, τον Λόγο της δημιουργίας. Το Φως και το σκοτάδι, η μέρα και η νύχτα, το Πνεύμα και η ύλη…
Ο Ερμής στην παράδοση ήταν ο αγγελιοφόρος των Θεών, ο Λόγος των Θεών, ήταν ο άμεσα εκφρασμένος Λόγος της Αρχής της Δημιουργίας. Ήταν ο εφευρέτης των γραμμάτων. Τα γράμματα ήταν απόδειξη πολιτισμού. Ο Πολιτισμός είναι απόδειξη καλλιέργειας Πνεύματος. Και αυτό είναι απόδειξη πως ο άνθρωπος βρίσκεται στον σωστό δρόμο της ύπαρξής του…

ΑΙΓΗΙΣ,ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ …ΑΔΟΞΑ!!!

Πιστεύω πως δεν υπάρχει κανείς, σήμερα, που να μην αποδέχεται ως γεγονός την ύπαρξη πολιτισμού και μάλιστα αρκετά ανεπτυγμένου, στον προϊστορικό χώρο του Αιγαίου. Την περιοχή που είναι γνωστή ως Αιγηίδα.

Συγκεκριμένα όταν άρχισε το τέλος της παγετώδους περιόδου οι πορθμοί που χωρίζουν την Ευρώπη από την Αφρική και την Ασία δεν υπήρχαν αλλά ήσαν στεριές .Όπως η Ιταλία η Σικελία και η Τυνησία ήταν επίσης ενωμένες. Εκεί λοιπόν που σήμερα βρίσκεται η Μεσόγειος ήταν τότε δύο χωριστές θάλασσες που χώριζαν την Μεσόγειο σε ανατολική και δυτική. Το μεγαλύτερο μέρος που δεν καλυπτόταν από πάγους στην περιοχή της Ευρώπης ήταν η χώρα της Αιγηίδος. Άρχιζε από τα δυτικά των Ιονίων νησιών, που φυσικά δεν ήταν τότε νησιά, περιελάμβανε την ηπειρωτική Ελλάδα, το Αιγαίο που και αυτό δεν ήταν φυσικά θάλασσα, ακόμη, την Μικρά Ασία, την Κρήτη, την Κύπρο και έφθανε έως την Συρία. Την περιοχή αυτή που ονομαζόταν Αιγηίδα ή Αγαιίδα την διέσχιζε ο Αιγαίος ποταμός που ερχόταν από τον Εύξεινο και διέρρεε την μεγάλη πεδιάδα ( Ελλάδας - Μικράς Ασίας) σχημάτιζε μία λίμνη ανατολικά της Εύβοιας και χυνόταν στην ανατολική κλειστή θάλασσα νοτιοδυτικά και νοτιοανατολικά της Κρήτης. Στην ίδια θάλασσα χυνόταν και ο Νείλος αλλά και ο Αδριατικός ποταμός που εξέβαλε βορειοδυτικά της Κέρκυρας. Η χώρα της Αιγηίδος είχε ήπιο κλίμα, άφθονα νερά, μεγάλες και εύφορες πεδινές εκτάσεις.

Αυτή ήταν σε βασικές γραμμές η περιοχή της Αιγηίδος και φυσικά οι άνθρωποι που βρίσκονταν εκεί είναι λογικό πως κάτω από τόσο ευνοϊκές συνθήκες να είχαν την καλύτερη εξέλιξη που μπορεί να πιθανολογήσει ο οποιοσδήποτε ερευνητής. Το ίδιο και η περιοχή παρουσίασε την μεγαλύτερη και αξιολογότερη ανάπτυξη και έτσι έγινε η ουσιαστική κοιτίδα του ανθρώπινου πολιτισμού,μέχρι που ήρθε το λιώσιμο των πάγων με όλα τα δυσμενή έως και απόλυτα καταστροφικά αποτελέσματα για ολόκληρη δυστυχώς την χώρα της Αιγηίδος.
Ακόμη λοιπόν το ίδιο πιστεύω, ότι και μετά το λιώσιμο των πάγων και το πλημμύρισμα της περιοχής με τα νερά που εισέβαλαν από την ευρύτερη περιοχή των Ηρακλείων στηλών, σημερινό Γιβραλτάρ, η καταστροφή ήταν γενικευμένη.
Έτσι έχουμε ξαφνικά ένα φυσικό φαινόμενο(;), που επιφέρει τον πανικό και στην συνέχεια την καταστροφή του τότε κόσμου, κάτω μάλιστα από συνθήκες που δεν επέτρεπαν καμία αντίδραση, εφ’ όσον η χρονική διάρκεια των πλημμύρων ήταν τόσο μικρή που τίποτα δεν μπορούσε να γίνει προς την σωτηρία.
Ο άνθρωπος της περιοχής της Αιγηίδος βρίσκεται κατατρεγμένος από την ίδια την φύση και την μανία της και παραδίδεται σ’ αυτή χωρίς καμία απολύτως αντίδραση! Να συμπληρώσουμε πως τα ευρήματα του γνωστού καθηγητού κ. Άρη Πουλιανού, μάλιστα δε τα οστά του αρχανθρώπου στο σπήλαιο των Πετραλώνων της Χαλκιδικής, έφεραν στο φως μέσα από τις έρευνες που έγιναν σ’ αυτά, συμπεράσματα που ανέδειξαν ότι οι τότε άνθρωποι όχι μόνο ήσαν στο επίπεδο του εχέφρονος άρα εξελιγμένου ανθρώπου αλλά βρίσκονταν σε αρκετά ικανοποιητικό , για να μην πω πάρα πολύ ικανοποιητικό και φανεί υπερβολή, εξελικτικό στάδιο. Και να σημειώσουμε πως γίνεται λόγος για τουλάχιστον 800- 900 χιλιάδες χρόνια π. Χ.!!!
Αν σώθηκαν κάποιοι; Ναι, σίγουρα κάποιοι σώθηκαν… Οι άνθρωποι που κατοικούσαν σε πολύ ψηλές περιοχές, εκείνοι που στην ουσία όπως πάντα συμβαίνει έως και τις ημέρες μας, δεν είχαν την αμεσότητα του πολιτισμού στον βαθμό που λογικά είχαν οι κατοικούντες τις πεδινές περιοχές. Έτσι η Αιγηίδα με τις τρεις λίμνες της ξαφνικά μετατρέπεται σε μία λεκάνη που γεμίζει από άκρη σε άκρη με τα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού, δημιουργώντας την Μεσόγειο θάλασσα και το Αιγαίο Πέλαγος.
Εδώ να σημειώσουμε πως υπάρχουν θεωρίες οι οποίες αναφέρονται στην μυθική Ατλαντίδα, την οποία καθόλου μυθική δεν μας παρουσιάζει ο Πλάτων στα βιβλία του Τίμαιος- Κριτίας, και η οποία θεωρία θέλει άμεσους «αυτουργούς» τους κατοικούντες την μεγάλη νήσο, με τον τεράστιο πολιτισμό, που βεβαίως άνθρωποι τον είχαν δημιουργήσει και φυσικά ανθρώπινα και τα χαρακτηριστικά του… Δηλαδή με λίγα λόγια οι ανθρώπινες αδυναμίες δεν άφησαν τα περιθώρια ούτε και σε εκείνο τον τεράστια προηγμένο πολιτισμό να έχει την θετική μορφή που θα μπορούσε να είχε, αλλά η αλαζονεία της εξουσίας του δυνατού έπαιξε και εδώ τον πρωταρχικό της ρόλο.
Η σύγκρουση με τους Έλληνες, τους Αθηναίους όπως λέει ο ιερέας της Σαίδος στον Σόλωνα ήταν εκείνη που ναι μεν ανέκρουσε την κατακτητική πορεία των Ατλάντιων αλλά είχε και τα ανάλογα αποτελέσματα… Γιατί όταν δύο υψηλοί πολιτισμοί συγκρούονται ένα είναι το σίγουρο αποτέλεσμα. Η καταστροφή!!!
Η χρήση των υπερόπλων από τους Ατλάντιους αλλά και τους Αθηναίους, οι οποίοι μην ξεχνάμε ότι ήταν και οι μεταδόσαντες τον πολιτισμό στην Ατλαντίδα την οποία και εποίκησαν καταστήσαντες αυτήν κάτι σαν την σημερινή Αμερική, η χρήση αυτή λοιπόν ήταν και το καθοριστικό σημείο για την επικείμενη καταστροφή. Και να σας πω κάτι; Λογικό μου φαίνεται να συνέβη κάτι παρόμοιο γιατί αλλιώς δεν μπορεί να εξηγηθεί όχι μόνο το αιφνίδιο της καταστροφής αλλά και η μικρή χρονική διάρκεια αυτής που δεν επέτρεψε καμία αντίδραση στους πληγέντες. Αλλά ακόμη και το μαζικό αυτής. Καθότι σχεδόν ολόκληρος ο τότε γνωστός κόσμος επλήγει ολοκληρωτικά!!!
Το λιώσιμο των πάγων και η διείσδυσή των υδάτων τους στην Αιγηίδα είχε ως αποτέλεσμα και άλλες μεταβολές πάνω στον πλανήτη. Κυρίως την δημιουργία του Ρεύματος του Κόλπου, ( Γκολφ Στρήμ), το οποίο μετέφερε θερμά ρεύματα και είχε μετέπειτα ως αποτέλεσμα την δημιουργία περιοχών σε κατοικημένες κάτι που πριν δεν υφίστατο αφού αποτελούσαν παγωμένες εκτάσεις.
Η καταστροφή όπως και να ήταν η πραγματικότητα είναι δεδομένη και η ερήμωση επίσης. Ποιοι έμειναν; Οι βοσκοί και αγράμματοι στα βουνά που σαν παραμύθι, κατά κάποιο τρόπο κράτησαν στο μυαλό έναν πολιτισμό που κάποτε υπήρξε. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι στην μνήμη των προγόνων μας υπήρξαν όχι μόνο ένας αλλά τρεις κατακλυσμοί!!! Του Ωγύγου του Δαρδάνου και του Δευκαλίωνα. Βέβαια αυτός ο τελευταίος είναι από τους πλέον σημαντικούς καθότι οι καταστροφές άλλαξαν ριζικά μια πολύ μεγάλη περιοχή, όπως ήταν αυτή της Αιγηίδος και για τον λόγο αυτό έμεινε στην θύμηση ως το γεγονός που σημάδεψε την ιστορία ενός τόπου και ενός ολόκληρου πολιτισμού. Και όπως προαναφέραμε οι θύμησες αυτές δεν θα μπορούσαν από εκείνους που σώθηκαν να έχουν άλλη μορφή από εκείνη της προφορικής παράδοσης που άγγιζε τα όρια του μύθου. Έναν μύθο που μέσα στα χρόνια που περνούσαν όλο και περισσότερο έπαιρνε την θέση του στο αποκλειστικό χώρο της λαϊκής μυθολογίας μόνο και μόνο για να το διηγούνται στα εγγόνια τους που έμελλε να έρθουν σε έναν κόσμο ο οποίος για ακόμη μία φορά θα έψαχνε να βρει και πάλι τον δρόμο προς τα …επάνω…

Ο ΦΌΒΟΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΊΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΈΛΛΗΝΕΣ ΕΊΝΑΙ ΤΌΣΟ ΒΑΘΎΣ, ΠΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΏΝΕΣ ΈΧΕΙ ΠΕΡΆΣΕΙ ΣΤΟ DNA ΤΟΥ ΛΑΟΎ ΤΟΥΣ!!!

Δημοσίευση από Ομάς Ελλήνων Όλυμπος Τηλεόραση on Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016 | 12:40:00 μ.μ.


Δύο είναι τα απόλυτα σταθερά δεδομένα πάνω στα οποία μπορούμε να “χτίσουμε” τη σκέψη μας. Το πρώτο δεδομένο είναι ότι οι πανίσχυροι σήμερα Εβραίοι μισούν και φοβούνται τους Έλληνες. Αυτό είναι δεδομένο, εφόσον αυτό “γιορτάζουν” στη μεγαλύτερη εθνικοθρησκευτική τους γιορτή. Στη γνωστή Χανουκά γιορτάζουν το μίσος τους για τους Έλληνες και ξορκίζουν τον φόβο τους γι’ αυτούς. Ο φόβος των Εβραίων για τους Έλληνες είναι τόσο βαθύς, που με τους αιώνες έχει περάσει στο DNA του λαού τους. Τόσο πολύ, που έφτασε στο σημείο να γίνει ένας από τους βασικότερους παράγοντες, που τους επιτρέπει την εθνική τους συνοχή και άρα την επιβίωση. Ακόμα και “ετοιμοθάνατοι” να είναι οι Έλληνες, αυτοί θα μαθαίνουν στα παιδιά τους να τους φοβούνται, γιατί αυτό συμφέρει το έθνος τους. Για όσο διάστημα θα υπάρχουν οι Έλληνες, θα μπορούν να επιβιώνουν κι αυτοί, οι οποίοι στηρίζουν την ύπαρξή τους στο μίσος τους γι’ αυτούς.
Το δεύτερο δεδομένο είναι ότι στα χρόνια της παντοδυναμίας τους έχουν “αναμιχθεί” άμεσα και με τον πλέον απεχθή ανθελληνικό τρόπο στο σύνολο των προβλημάτων που αυτήν τη στιγμή ταλαιπωρούν τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία. Δεν υπάρχει ούτε ΕΝΑ ελληνικό πρόβλημα, που να μην υπάρχει ουσιαστική εβραϊκή ανάμιξη εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων. Οποιοδήποτε θέμα κι αν ψάξει κανείς, θα βρει Εβραίους να “κρύβονται” από πίσω του. Από τα παλαιότερα μέχρι τα πιο πρόσφατα. Όλοι γνωρίζουν πλέον και έχει αποδειχθεί από τα ιστορικά στοιχεία ότι την κυπριακή τραγωδία τη μεθόδευσε ο Εβραίος Κίσιγκερ. Το σημερινό Μακεδονικό Ζήτημα ακολουθεί την ίδια “πορεία” και μεθοδεύεται από τους ίδιους ανθρώπους. Από τον Εβραίο Σόρος, τον Εβραίο Φλυντ, τον Εβραίο Νίμιτς, την Εβραία Γιοβάνοβιτς υπό την εποπτεία της Εβραίας Ολντμπράιτ και του επίσης Εβραίου Χόλμπρουκ. Εβραίοι πιέζουν καθημερινά την ελληνική κυβέρνηση να κάνει υποχωρήσεις και Εβραίοι αποθρασύνουν τον Γκρουέφσκι και τη συμμορία του.
Τα αντίστοιχα εγκλήματα έχουν πραγματοποιηθεί και στον οικονομικό τομέα. Η καταστροφή του χρηματιστηρίου, τα δομημένα ομόλογα, που εξανέμισαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, η λεηλασία των ΔΕΚΟ, είναι “κρίκοι” στο ίδιο εβραϊκό “κομπολόι”. Παντού πρωταγωνιστούν Εβραίοι και εβραϊκές επιχειρήσεις. Σόρος, Citibank, Lehman Bros, Goldman Sachs και πολλοί άλλοι. Ένας άνθρωπος πήγε στη φυλακή για το έγκλημα του χρηματιστηρίου, επειδή ξεπέρασε κι αυτά ακόμα τα απώτατα όρια του εγκλήματος και ήταν ο Εβραίος Φάις. Μιλάμε για λεηλασία άνευ προηγουμένου. Μιλάμε για συνεργασίες “μέσα” και “έξω” από την Ελλάδα. Λεηλατήθηκε ο ΟΤΕ, όταν κουμάντο μέσα σ’ αυτόν έκανε ο Εβραίος Μανασσής. Λεηλατήθηκε η ΔΕΗ, όταν κουμάντο μέσα σ’ αυτήν έκανε ο Μωυσής. Πιάστηκε επ’ αυτοφώρω η εβραϊκή Vodafone να παρακολουθεί το τηλέφωνο του Έλληνα πρωθυπουργού και το θέμα έκλεισε πριν καν ανοίξει.
Σήμερα και με την ελληνική οικονομία να βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού, γίνονται κερδοσκοπικά παιχνίδια εις βάρος της. Τον χορό της κερδοσκοπίας τον άνοιξαν και πάλι οι Εβραίοι. Η Moodies του Εβραίου Μπάφετ μαζί με την εβραϊκή Citibank άρχισαν τη “μουσική” γι’ αυτόν τον “χορό” του θανάτου. Αυτές οι εταιρείες “αξιολογήσεων” πυροδότησαν τη σημερινή κερδοσκοπική έκρηξη εις βάρος της Ελλάδας. Υποβάθμισαν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας και σήμερα έχει στηθεί ένα κερδοσκοπικό παιχνίδι εις βάρος της. Ένα κερδοσκοπικό παιχνίδι, το οποίο και πάλι οι ίδιοι εκμεταλλεύονται. Κάποιοι μας “μαλώνουν” και μας “κατηγορούν” και κάποιοι άλλοι τοκογλύφοι εκμεταλλεύονται αυτήν την κατάσταση, για να μας πιούν το “αίμα”.
Κατά σύμπτωση όμως και πάλι είναι οι ίδιοι. Εβραίοι είναι αυτοί οι οποίοι μας “μαλώνουν” και Εβραίοι είναι αυτοί οι οποίοι εκμεταλλεύονται τη δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει ο “μαλωμένος”. Ο Εβραίος Τρισέ μαζί με τον Εβραίο Άκερμαν μάς “μαλώνουν” και αυτό γίνεται παγκόσμιο γεγονός μέσω των εβραϊκών μέσων ενημέρωσης του συγκροτήματος του Εβραίου Μέρντοχ. Οι ίδιοι άνθρωποι, που μας κατηγορούν στο παγκόσμιο κοινό για την κακή πιστοληπτική μας κατάσταση, είναι οι ίδιοι που τρέχουν να μας δανείσουν. Οι ίδιοι άνθρωποι, με
τα ίδια μέσα που μας κατηγορούν, όταν πάμε να δανειστούμε, είναι οι ίδιοι που μας δίνουν συγχαρητήρια, όταν παίρνουμε δάνεια με τους χειρότερους όρους. Το ίδιο εβραϊκό “χέρι” χτυπάει κατά βούληση πότε το ελληνικό “μουλάρι” και πότε το “σαμάρι” και το κατευθύνει προς την καταστροφή.
Μια καταστροφή, η οποία πλέον μοιάζει αναπόφευκτη. Οι σύγχρονοι Έλληνες δανείζονται με τους ίδιους απεχθείς και τοκογλυφικούς όρους που δανείζονταν οι επαναστατημένοι πρόγονοί τους από τους Εβραίους Ρικάρντο και Ρότσιλντ. Οι ομοιότητες όμως δεν σταματάνε εδώ. Κάποτε για χρήματα, τα οποία ποτέ δεν έφτασαν στην Ελλάδα, παρά χάθηκαν στα “επιτόκια” και τις “ασφάλειες” των τραπεζών, που υποτίθεται τα παρείχαν οι Εβραίοι, έφτασαν στο σημείο να ζητούν την Πελοπόννησο. Σήμερα για τέτοια “πέτσινα” χρήματα ζητάνε το σύνολο του δημοσίου κεφαλαίου στο σύνολο της επικράτειας.
Όταν μιλάμε για υποδούλωση, μιλάμε για πραγματική υποδούλωση. Μιλάμε για ολοκληρωτική υποδούλωση, χωρίς να χρησιμοποιούμε εισαγωγικά. Μιλάμε για κατάσταση όμοια μ’ αυτήν που μας επέβαλαν οι Ναζί. Όμοια, η οποία απλά δεν ακολουθεί την ίδια μεθοδολογία και βέβαια σειρά στις εξελίξεις. Οι Ναζί το έκαναν με τα όπλα, ενώ οι Εβραίοι το επιχειρούν με το χρήμα. Οι Ναζί πρώτα μας κατάκτησαν και μετά “πλημμύρισαν” τη χώρα με φτωχούς ομοιόμορφα ντυμένους στρατιώτες τους, για να διασφαλίσουν την κατάκτησή τους, ενώ οι Εβραίοι πρώτα μας “πλημμύρισαν” με εκατομμύρια ρακένδυτων λαθρομεταναστών-“στρατιωτών”, προκειμένου να διευκολυνθούν στην κατάκτηση.
Η κυριαρχία των Εβραίων είναι πιο απόλυτη ακόμα και από τη ναζιστική, γιατί απλούστατα οι Εβραίοι είναι άπληστοι. Δεν μοιράζονται τίποτε με κανέναν. Ούτε καν με τους δυνάμει συνεργάτες τους. Ακόμα και οι δοσίλογοί τους είναι Εβραίοι και οι ίδιοι. Δεν είναι καν Έλληνες, όπως συνέβαινε με τους Έλληνες, οι οποίοι συνεργάστηκαν με τους Ναζί. Έλληνες, όπως ο Τσολάκογλου, ο Ράλλης ή ο Πάγκαλος. Εβραίοι είναι και οι κορυφαίοι δοσίλογοι. Οι δοσίλογοι, που τους επιτρέπουν να νομιμοποιήσουν και να μονιμοποιήσουν την “κατάκτησή” τους.
Γνήσιος Εβραίος είναι ο Γιώργος Παπανδρέου, ο πρωθυπουργός των “Ελλήνων”. Γνήσια Εβραία είναι η Δαμανάκη, που είναι η επίτροπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γνήσια Εβραία είναι η Διαμαντοπούλου, που, ως υπεύθυνη παιδείας, θ’ αποφασίσει τι είναι “πατριωτικό” για τις μελλοντικές γενιές των Ελλήν
… Πού βρίσκεται το πρόβλημά τους; Ότι το φαινόμενο του αντισιωνισμού διαρκώς “φουντώνει” σε όλον τον κόσμο. Αυτόν καθ’ αυτόν τον αντισιωνισμό όμως δεν τον φοβούνται…Αυτός ο περίεργος ελληνικός “αντισιωνισμός” τους τρομάζει. Τους τρομάζει, γιατί τώρα αναπτύσσεται και πρέπει να προλάβουν να τον χειραγωγήσουν και να τον ελέγξουν.Να τον μετατρέψουν σε έναν συμβατικό αντισιωνισμό, ώστε να μπορούν να τον εκμεταλλευτούν πριν τους γίνει επικίνδυνος. Η καθημερινή αύξηση του αντισιωνισμού στην Ελλάδα είναι δεδομένη. Δεν χρειάζεται να είναι μάντης κανένας ή να έχει πρόσβαση σε μυστική ληροφόρηση, προκειμένου να καταλάβει ότι το φαινόμενο του αντισιωνισμού έχει μια τάση να “φουσκώνει” διαρκώς στην Ελλάδα. Δεν έχει εκδηλώσει κανένα φαινόμενο “έξαρσης”, αλλά η πορεία του είναι διαρκώς επιταχυνόμενη. Ακόμα δηλαδή και οι πιο καλοπροαίρετοι Έλληνες αρχίζουν να “ψυλλιάζονται” ότι συμβαίνουν ύποπτα και περίεργα πράγματα.
Νιώθουν ότι η πατρίδα τους είναι “στοχοποιημένη” και βλέπουν τα πρόσωπα που την στοχοποιούν. Όμως, τα πρόσωπα δεν είναι ανώνυμα. Τα πρόσωπα έχουν ταυτότητα. Έχουν ονόματα και διευθύνσεις. Όταν κατά “σύμπτωση” όλοι όσοι εμπλέκονται με αρνητικό τρόπο στα ελληνικά προβλήματα είναι Εβραίοι, δεν μπορεί αυτό το γεγονός να περάσει απαρατήρητο. Όσο καλοπροαίρετος και αν είσαι, δεν μπορείς να το αγνοήσεις. Όταν βλέπεις ένα πρόβλημα, δεν μπορείς να αγνοήσεις τα δεδομένα του. Δεν μπορείς να μην δεις ένα αρνητικό πρόσημο, επειδή “συμπαθείς” τον παράγοντα Χ. Το αποτέλεσμα είναι αυτό, το οποίο βλέπουμε σήμερα. Άνθρωποι, οι οποίοι μέχρι τώρα στέκονταν εχθρικά απέναντι στο οποιοδήποτε αντιεβραϊκό σενάριο, σήμερα δεν έχουν τις ίδιες αντιστάσεις. Άνθρωποι, οι οποίοι χαρακτήριζαν τα πάντα αστείες και αστήρικτες συνομωσιολογίες, σήμερα ακούνε με μεγάλη προσοχή την εκδοχή που μέχρι τώρα απέρριπταν χωρίς δεύτερη σκέψη.
Άρα, είναι δεδομένο ότι οι Έλληνες αυτήν τη στιγμή έχουν συγκεντρωμένη την προσοχή τους στους Εβραίους.
..Τους Εβραίους τους τρομάζει να μην “δείξουν” οι Έλληνες στους Γερμανούς ποιοι Εβραίοι φταίνε για το “χάλι” της Γερμανίας. Ποιους Τρισέ και Άκερμαν πρέπει να κρεμάσουν στο κέντρο του Βερολίνου. Τους Εβραίους τους τρομάζει να μην “δείξουν” οι Έλληνες στους Γάλλους ποιοι Εβραίοι φταίνε για το “χάλι” της Γαλλίας. Ποιους Σαρκοζί και Κουσνέρ πρέπει να κρεμάσουν στο κέντρο του Παρισιού. Τους Εβραίους τους τρομάζει να μην “δείξουν” οι Έλληνες στους Αμερικανούς ποιους Γκρίνσπαν, Μπενράκε, Γούλφοβιτς και Ροκφέλερ πρέπει να κρεμάσουν κάτω από το Καπιτώλιο της Ουάσινγκτον. Αυτό φοβούνται..
…Γιατί οι Εβραίοι διέλυσαν ολόκληρες χώρες και κατέστρεψαν τους λαούς τους. Διέλυσαν τις πιο ισχυρές χώρες. Διέλυσαν παραγωγικές οικονομίες εκατομμυρίων εργαζομένων και τις μετέτρεψαν σε καταναλωτικές κοινωνίες ανέργων. Διέλυσαν και πούλησαν σαν ανταλλακτικά τα εργοστάσια που τους τάιζαν. Πήραν άπειρη πνευματική εργασία ολόκληρων λαών και αφού την έκαναν “πακέτο” ιδιόκτητων πνευματικών δικαιωμάτων, την “πούλησαν” στους Κινέζους, στους Ινδούς και σε όποιον άλλον βρήκαν μπροστά τους.
Ανάγκασαν τους Γερμανούς, οι οποίοι πλέον είναι άνεργοι και πεινασμένοι, να φορούν μέχρι και κινέζικα εσώρουχα. Ανάγκασαν τους Γάλλους, οι οποίοι πλέον είναι άνεργοι και απελπισμένοι, να πουλάνε ομοιώματα του Πύργου του Άιφελ κινεζικής κατασκευής. Ανάγκασαν τους Αμερικανούς, οι οποίοι πλέον είναι άνεργοι και κατοικούν σε τέντες, να δίνουν στα παιδιά τους κινέζικο γάλα με μελαμίνη. Ανάγκασαν τους πάντες να ζουν αναξιοπρεπώς, σερνόμενοι μπροστά στους τραπεζικούς γκισέδες τους, εκλιπαρώντας για ένα νέο δάνειο επιβίωσης.
Στην κυριολεξία “γονάτισαν” ολόκληρη τη χριστιανική αυτοκρατορία.
…Όταν λοιπόν αποφασίσουν, είτε οι Γερμανοί είτε οι Αμερικανοί, να “κλοτσήσουν” τους Εβραίους, εμείς απλά θα είμαστε εκεί, για να τους δώσουμε τις ακριβείς “συντεταγμένες” τους.
Μόνον ο Θεός και οι Έλληνες γνωρίζουν πώς λειτουργούν οι Εβραίοι και αλίμονό τους αν κάποιος από τους δύο “μιλήσει”. Επόμενη μέρα γι’ αυτούς δεν θα υπάρξει. Ας προσέχουν λοιπόν οι Εβραίοι τι ακριβώς παίρνουν σήμερα από την Ελλάδα, γιατί όλοι οι κίονες έχουν μεγάλες διαμέτρους.
Χωρίς να είμαστε προφήτες, μπορούμε εκ του ασφαλούς πλέον να προφητεύσουμε για το μέλλον τους. Είμαστε βέβαιοι ότι αυτοί, που σήμερα “ξεκαρδίζονται” στα γέλια, θα κλάψουν μια και καλή στο ΤΕΛΟΣ.
…Όταν θα έχουν μπροστά τους μια άπειρη έρημο να διαβούν και άπειρο χρόνο για νέες Χανουκά.
απόσπασμα από άρθρο τού ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

 

Copyright © 2011. Όλυμπος Εφημερίδα - All Rights Reserved