.

ΤΑ ΝΕΑ ΣΗΜΕΡΑ

Loading...

Συνολικές προβολές σελίδας

Powered by Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Translate

Google+ Badge

Τελευταιες ειδησεις

Δείτε πώς η νηστεία επηρεάζει τη χοληστερίνη μας!!!

Δημοσίευση από Omas Olympos on Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015 | 3:16 μ.μ.

Η νηστεία αποτελεί μια περίοδο όπου στην πραγματικότητα οι πηγές χοληστερίνης και λιπαρών στη διατροφή μας σχεδόν εκμηδενίζονται.
 
Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, κατά τη νηστεία δεν τρώμε κρέας και αλλαντικά, τυριά και γλυκά που περιέχουν βούτυρο και κρέμες γάλακτος κ.α.
 
Αντίθετα καταναλώνονται τρόφιμα που μας δίνουν καλής ποιότητας μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λιπαρά, που συμβάλουν στη μείωση της ολικής και στην αύξηση της καλής χοληστερόλης.
 
Τέτοια είναι το ελαιόλαδο και τα λοιπά σπορέλαια, μαργαρίνες (αντί για βούτυρο), οι ξηροί καρποί όπως τα καρύδια και το σουσάμι. Παράλληλα, η αυξημένη κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, οσπρίων, λαδερών, ξηρών καρπών και προϊόντων ολικής αλέσεως, παρέχει στον οργανισμό αυξημένο ποσό φυτικών ινών, με σημαντική υποχοληστερολαιμική δράση.
 
Τέλος, όπως παραπάνω αναφέρθηκε το βούτυρο δίνει τη θέση του σε φυτικές τροφές όπως το ελαιόλαδο και οι μαργαρίνες. Υπάρχουν μάλιστα λειτουργικές μαργαρίνες, που είναι νηστίσιμες, και μας προμηθεύουν σημαντικά συστατικά με δράση κατά της χοληστερόλης όπως οι φυτικές στανόλες.
 
Αν λοιπόν θέλετε να ρίξετε τη χοληστερίνη σας, δεν έχετε παρά … να νηστέψετε. Και για μετά τη νηστεία, ακολουθείστε τις διατροφικές της διδαχές, εμπλουτισμένες με κοτόπουλο και πουλερικά, άφθονο ψάρι και χαμηλά σε λιπαρά τυριά.
 
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr  

Telegraph: "Πώς η Ελλάδα έχει οδηγήσει στα άκρα τους δανειστές της"

Η Ελλάδα έχει οδηγήσει στα άκρα τους δανειστές με τις απαιτήσεις της, υποστηρίζει η βρετανική Telgraph κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου και αναλύοντας τα «αγκάθια» στις σχέσεις Αθήνας και εταίρων.
 
Όπως λέει το άρθρο, παρά τις τιμές και την φιλική διάθεση με την οποία υποδέχτηκε στο Βερολίνο τον Έλληνα πρωθυπουργό η Γερμανίδα καγκελάριος, αυτός δεν δίστασε να επαναλάβει την αξίωση της Ελλάδας για τις γερμανικές αποζημιώσεις, ένα θέμα που έχει προκαλέσει βαθύ ρήγμα στις σχέσεις μεταξύ των δύο λαών, όπως λέει.
 
Μάλιστα, σχολιάζοντας τις διαπραγματεύσεις που λαμβάνουν χώρα στις Βρυξέλλες το Σαββατοκύριακο, η Telegraph επικαλείται οικονομική ανάλυση του think tank Open Europe η οποία σημειώνει ότι παρά τις υποσχέσεις της Ελλάδας η λίστα είναι πολύ πιθανό να απογοητεύσει ξανά, ένα γνώριμο μοτίβο πλέον στις σχέσεις της χώρας με τους δανειστές της.
 
«Μπορεί να γίνει ξανά. Το κλειδί είναι πού θα ορίσει τη γραμμή το Eurogroup. Ίσως οι Έλληνες τους έχουν πείσει ότι η κατάσταση είναι πλέον αρκετά δύσκολη», αναφέρει χαρακτηριστικά και τονίζει ότι ο Αλέξης Τσίπρας αν και έχει αποκλείσει την υιοθέτηση μέτρων λιτότητας μπορεί να εξαναγκαστεί σε στροφή 180 μοιρών την επόμενη εβδομάδα ή αντίθετα, να προχωρήσει σε μια παρατεταμένη αθέτηση των υποχρεώσεών της Ελλάδας προς το ΔΝΤ, μια εξίσου ρεαλιστική πιθανότητα, όπως λέει.
 
Μέχρι στιγμής, πάντως, οι Ευρωπαίοι εταίροι δεν έχουν δει μεγάλη πρόοδο στις ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης αφού το μόνο νομοσχέδιο που έχει πάει στη Βουλή είναι αυτό της ανθρωπιστικής κρίσης.
 
Εμφανώς απόντα έχουν παραμείνει τα βήματα για τις ιδιωτικοποιήσεις, την ανανέωση της εργασιακής νομοθεσίας και την περικοπή των γενναίων κρατικών συντάξεων, τονίζει η Telegraph, κι αυτό ακριβώς είναι που έχει εξοργίσει τους πιστωτές της χώρας.
 
Από το «κάδρο» δεν λείπει και ο Γιάνης Βαρουφάκης. «Η επίσκεψη Τσίπρα στο Βερολίνο ήταν εν μέρει μία άσκηση αποκατάστασης της καλής θέλησης μετά από το επεισόδιο φάρσα με το μεσαίο δάχτυλο. Ο πολωτικός υπουργός Οικονομικών τώρα φαίνεται να έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα, μετά από μία σειρά εσφαλμένων κινήσεων, ανάμεσά τους και μία φωτογράφιση σε γαλλικό περιοδικό που χλευάστηκε».
 
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr  

Τουρκική ΜΙΤ: "Οι Αμερικανοί αφήνουν επίτηδες ζωντανούς τους ισλαμιστές του ISIL και δίνουν όπλα στο ΡΚΚ"

Η Τουρκία για πρώτη φορά καταγγέλει τις ΗΠΑ ότι εξοπλίζουν τους Κούρδους του ΡΚΚ και αφήνουν επίτηδες τους τζιχαντιστές του ISIL να επιβιώνουν από τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς.
 
Είναι ένα ακόμα βήμα προς την οριστική ρήξη μεταξύ της πρώην κυβέρνησης Ρ.Τ.Ερντογάν και νυν Α.Νταβούτογλου και της Ουάσιγκτον. Την ίδια στιγμή γερουσιαστές των ΗΠΑ καταγγέλουν την Τουρκία για έλλειμμα δημοκρατίας.
 
Είναι η πρώτη φορά που υπάρχει τόσο φανερή σύγκρουση μεταξύ των δύο "Συμμάχων". Πάντοτε οι ΗΠΑ έπαιρναν απροκάλυπτα το μέρος της Τουρκίας σε ότι αφορούσε ζητήματα που άπτονταν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, και γενικά έκαναν τα "στραβά" μάτια ακόμα καί όταν οι Τούρκοι τους "έριχναν" όπως στην περίπτωση της βάσης του Ιντσιρλίκ το 2002.
 
Το ISIL είναι ένα δυτικό δημιούργημα που φτιάχτηκε με σκοπό την ανατροπή του προέδρου Μ.Άσαντ. Υποστηρίχθηκε και εξοπλίστηκε άμεσα ή έμμεσα από τις ΗΠΑ,Βρετανία,Γαλλία, Κατάρ,Σαουδική Αραβία,Ιορδανία και Τουρκία. Τώρα το ισλαμικό τέρας είναι ανεξέλεγκτο. Σύμφωνα με τους Τούρκους οι Αμερικανοί επίτηδες δεν τους εξολοθρεύουν και επιτρέπουν ο αμερικανικός και μη οπλισμός που κατέχει το ISIL αλλά και αυτός που στέλνεται στους Κούρδους του Αρμπίλ να καταλήγει στα χέρια του ΡΚΚ.
 
Μόλις πριν  δύο ημέρες ο Σύρος πρόεδρος Μ.Άσαντ έιχε καταγγείλει τους Αμερικανούς ότι οι βομβαρδισμοί είναι κυριολεκτικά για τα "γέλια", καθώς η κατά πολύ μικρότερη και με πολλές απώλειες πλέον συριακή Αεροπορία πραγματοποιεί πολλαπλάσιες εξόδους κάθε μέρα με πολύ πιο ουσιαστικές ειτυχίες κατά των ισλαμιστών.Αυτό τώρα το επιβεβαιώνουν και οι Τούρκοι.
 
Οι μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας αναφέρουν ότι τα στρατόπεδα του ‘Ισλαμικού κράτους’ στη Συρία και το Ιράκ δεν έχουν υποστεί  σοβαρές ζημιές. 
 
Ωστόσο επισημαίνεται ότι οπλισμός των τζιχαντιστών έχει έρθει στα χέρια  του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος.
 
Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Ντενίζ Καχραμάν, που επικαλείται έκθεση της τουρκικής Mit, οι εγκαταστάσεις και το προσωπικό του ισλαμικού κράτους δεν έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές από τα αμερικανικά μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, τα οποία διαθέτουν ρουκέτες που θα μπορούσαν να πλήξουν τις εγκαταστάσεις αυτές.
 
«Η Ουάσιγκτον έχει συνεργασθεί με τις κουρδικές οργανώσεις στην περιοχή για την καταπολέμηση του ισλαμικού κράτους. Ως κουρδικές οργανώσεις αναφέρονται το PKK που δρα στην Τουρκία και το παρακλάδι του PYD/YPG που δρα στη βόρεια Συρία.
 
»Μάλιστα,  το Αμερικανικό Κογκρέσο έχει εγκρίνει την αποστολή όπλων προς την Αρμπίλ (πρωτεύουσα της κουρδικής περιφέρειας του Ιράκ) και αυτό αποτελεί ένδειξη της συμμαχίας μεταξύ των Αμερικανών και των Κούρδων στην περιοχή.
 
Η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών έχει διαπιστώσει ότι οι εγκαταστάσεις του ‘ισλαμικού κράτους’ δεν έχουν πειραχθεί από τα αμερικανικά Drones που πετούν πάνω από τη Συρία και το Ιράκ».
 
Ο δημοσιογράφος επισημαίνει ότι τα αμερικανικά Drones φέρεται να μην έχουν ρίξει ρουκέτες για να εξαλείψουν τα στρατόπεδα του ισλαμικού κράτους, προκειμένου να αφήσουν τους τζιχαντιστές να επιβιώσουν.
 
«Τα περισσότερα από τα όπλα και των εξοπλισμό των Αμερικανών φέρεται να έχουν κατασχεθεί  από την τρομοκρατική οργάνωση του PKK», σημειώνει το δημοσίευμα.
 
Πέντε Αμερικανοί γερουσιαστές επικρίνουν την Τουρκία ότι απομακρύνεται από τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου σε επιστολή προς τον Γραμματέα του State Department,  Τζον Κέρι, η τρίτη μέσα σε λιγότερο από δύο μήνες και προτρέπουν τον Υπουργό να συζητήσει τις ανησυχίες τους με την Άγκυρα, καθώς και να αυξήσει το διάλογο με οργανώσεις της τουρκικής κοινωνίας των πολιτών.
 
Στην επιστολή τους επισημαίνεται,  ότι τόσο η κοινωνία των πολιτών, όσο και τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης,  έχουν σκόπιμα αποδυναμωθεί από τους κορυφαίους αξιωματούχους στην τρέχουσα και στις προηγούμενες κυβερνήσεις, προειδοποιώντας ότι «οι χιλιάδες δικηγόρων, ακαδημαϊκών, δημοσιογράφων, εθνοτικών μειονοτήτων, επιχειρηματιών και υπαλλήλων που θεωρούνται «εχθροί» από τον πρόεδρο Ερντογάν, αποτελούν μια ‘συνωμοσία’  με δικαιολογία την ‘εθνική ασφάλεια’ και χρεώνονται  με «παραβιάσεις και παραπτώματα», υπονομεύοντας τελικά την πλουραλιστική αντίληψη για τη δημοκρατία στην Τουρκία και επομένως  προκαλεί μεγάλη ανησυχία για το μέλλον της διμερούς συνεργασίας μας».
 
Την Πέμπτη, το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Δικαιοσύνης δημοσίευσε για το 2015 τον δείκτη του, θέτοντας την Τουρκία στη 82η θέση σε σύνολο 102 χωρών. Επίσης, το Freedom House έχει κατατάξει την Τουρκία ως «εν μέρει ελεύθερη χώρα» δημιουργώντας σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τα πολιτικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες στη χώρα.
 
Στην επιστολή επισημαίνεται ότι ‘χρησιμοποιείται η τακτική του αποδιοπομπαίου τράγου, και συμπεριλαμβάνει σε αυτή αντισημιτικές και αντιαμερικανικές παρατηρήσεις’, όπως αυτές εκφράζονται από Τούρκους αξιωματούχους της κυβέρνησης.
 
Εκτός από τον Bill Keating η επιστολή υπογράφεται από τους Γερουσιαστές Thomas Rooney, Edward Royce, Eliot Engel  και  Adam Smith, όπως σημειώνει η Sabah.
 
Είναι φανερό ότι οι ΗΠΑ "προσεύχονται" καθε μέρα να εξαφανιστεί ο Ρ.Τ.Ερντογάν και οι συνεργάτες του. Βλέπουν όμως ότι ο τουρκικός λαός τον στηρίζει, οπότε έχουν αρχίσει να "καλοβλέπουν" την δημιουργία ενός μεγάλου και πιστού σε αυτούς Κουρδιστάν που θα παίξει το ρόλο που επιθυμούν: Τον χωροφύλακα στη Μ.Ανατολή.
 
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Απίστευτο: Επιστήμονες δημιούργησαν σταγόνες που χαρίζουν νυχτερινή όραση στον άνθρωπο [Βίντεο]

Η ικανότητα της ανθρώπινης όρασης στο σκοτάδι, χρησιμοποιώντας ειδικές οφθαλμικές σταγόνες ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Όμως τα πειράματα μιας επιστημονικής ομάδας στην Καλιφόρνια, δείχνουν πως κάτι τέτοιο μπορεί να έχει ηδη επιτευχθεί.
Οι σταγόνες που ενισχύουν την νυχτερινή όραση δοκιμάστηκαν πειραματικά και τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά.
Ο άντρας που τις χρησιμοποίησε κατάφερε μετά από μια ώρα να εντοπίσει στο σκοτάδι αντικείμενα στο μέγεθος παλάμης τα οποία είχαν τουλάχιστον δέκα μέτρα απόσταση από αυτόν.
Το πείραμα συνεχίστηκε σε δάσος μαζί με τέσσερις ακόμη ανθρώπους που δεν είχαν κάνει χρήση των σταγόνων.
apistefto-epistimones-dimiourgisan-stagones-pou-charizoun-nichterini-orasi-ston-anthropo
Οι ερευνητές ζήτησαν στην ομάδα να διασκορπιστεί και στην συνέχεια ο καθένας κλήθηκε να αναγνωρίσει τους υπόλοιπους από απόσταση 50 μέτρων.
Ο Gabriel Licina που είχε δοκιμάσει τις σταγόνες κατάφερε να τους αναγνωρίσει όλους ενώ οι υπόλοιποι είχαν ποσοστό επιτυχίας σχεδόν 30%. Το επόμενο πρωί η επίδραση των σταγόνων είχε περάσει και η όραση του Licina είχε επανέλθει στο κανονικό.
apistefto-epistimones-dimiourgisan-stagones-pou-charizoun-nichterini-orasi-ston-anthropo
Η ομάδα των ανεξάρτητων ερευνητών, Science for the Masses αποφάσισε για την δημιουργία των σταγόνων να χρησιμοποιήσει μια χημική ουσία που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της «Νυχτερινής τύφλωσης», μια κατάσταση που καθιστά δύσκολο για τους ανθρώπους να δουν σε αμυδρό φως.
Η ουσία που χρησιμοποιείται στα σκευάσματα που θεραπεύουν την συγκεκριμένη ασθενεια, εδώ χρησιμοποίηθηκε σαν βοήθημα όρασης ανθρώπων που έχουν κανοινική όραση και συνδυάστηκε με μια σειρά άλλων ουσιών για το διάλυμα που δοκιμάστηκε.
apistefto-epistimones-dimiourgisan-stagones-pou-charizoun-nichterini-orasi-ston-anthropo
Οι ερευνητές πάντως σημειώνουν πως αν και 20 μέρες μετά το πείραμα, ο άνθρωπος που τις δοκίμασε δεν έχει εμφανίσει καμιά παρενέργεια, δεν είναι ακόμη έτοιμοι για επίσημα συμπεράσματα και τόνισαν πως η μέθοδος τους δεν είναι βέβαιο πως είναι ασφαλής και πως λειτουργεί το ίδιο για όλους.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr  

Συνεταιρισμό 70-30 προτείνει στις ΗΠΑ για πετρέλαιο και φ.α. ο ΥΕΘΑ Π.Καμμένος!!!

Σε μια εντυπωσιακή πρόταση διακυβερνητική συνεργασίας για την συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην ελληνική ΑΟΖ προχώρησε ο ΥΕΘΑ Π.Καμμένος από τις ΗΠΑ.
 
Μάλιστα προσδιόρισε τα ποστοστά της συνεργασίας σε 70(προφανώς για την ελληνική πλευρά)-30.
 
Πιο συγκεκριμένα είπε ο Π.Καμμένος λέξη -λέξη:
 
“Δεν σας κρύβω ότι η ελληνική κυβέρνηση, από τη στιγμή που θα υπάρξει ενδιαφέρον από τις Ηνωμένες Πολιτείες στα θέματα της συνεργασίας σε σχέση με τα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου, είναι διατεθειμένη να προχωρήσει σε συνεργασία.
 
Στη συνάντηση που είχα με την κ. Νούλαντ της είπα ότι θα μας ενδιέφερε μία GtoG (government to government) agreement με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ώστε να υπάρχει συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου.
 
Αυτό θα οδηγούσε και θα οδηγήσει πιθανόν, σε μια λύση η οποία δεν έχει να κάνει με τις οποιεσδήποτε πιέσεις δεχόμαστε από τους δανειστές μας. Είναι αντιληπτό, ότι αν προχωρήσουμε σε μια συνεκμετάλλευση του φυσικού αερίου και του πετρελαίου με ποσοστό 70-30, αυτό θα οδηγήσει σε μια γραμμή χρηματοδότησης που θα μας απαλλάξει από πολλά προβλήματα”.
 
Ο ΥΕΘΑ αναφέρθηκε στην άριστη αμυντική συνεργασία Ελλάδας-ΗΠΑ :
 
Η αμυντική συνεργασία είναι άριστη, θέλω να σας πω ότι ήδη υπογράψαμε μια πολύ μεγάλη συνεργασία με το Πολεμικό Ναυτικό για τα αεροπλάνα ναυτικής συνεργασίας και θα προχωρήσει η συνεργασία και στην αναβάθμιση με την Lockheed Martin των αεροσκαφών F-16.
 
Από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, στη συνάντηση που θα έχω την 21η Μαΐου, φαίνεται ότι υπάρχει πολύ μεγάλη βοήθεια σε παροχή αμυντικού υλικού δωρεάν και σε συνεργασίες. Αυτό θα βοηθήσει ιδιαίτερα στην καλύτερη οργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων, ούτως ή άλλως το προσωπικό έχει πλέον υψηλό ηθικό και άριστη οργάνωση για την αντιμετώπιση κάθε απειλής.
 
Αναλυτικά όλα όσα δήλωσε από τη Νέα Υόρκη ο Καμμένος:
 
«Με ιδιαίτερη χαρά δέχθηκα την πρόσκληση της Ομοσπονδίας των Κυπριακών Σωματείων. Τα προβλήματα του Ελληνισμού είναι κοινά και είναι σημαντικό ότι αυτή η συγκέντρωση γίνεται μεταξύ δύο ιστορικών ημερομηνιών, της 25ης Μαρτίου, ημέρα της Εθνικής Παλιγγενεσίας και ημέρα εορτασμού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της 1ης Απριλίου, ημέρα του ξεσηκωμού της ΕΟΚΑ. Δύο διαφορετικοί ξεσηκωμοί, που οδήγησαν όμως στη λευτεριά.
 
Έχουμε το μεγάλο εθνικό θέμα, το Κυπριακό, το οποίο παραμένει πάντα ένα πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Την ώρα που παραβιάζονται διεθνείς κανόνες και την ώρα που η διεθνής κοινότητα παρεμβαίνει και τις επιλύει, θα πρέπει να συνεχίσουμε να αναδεικνύουμε το Κυπριακό ως το θέμα που ακριβώς είναι, θέμα εισβολής, κατοχής και παραβίασης των αποφάσεων και των ψηφισμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.
 
Οι διαμορφούμενες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου δείχνουν ότι θα πρέπει να υπάρξει μία σταθερότητα στην περιοχή και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής παίζουν σημαντικό ρόλο για αυτή τη σταθερότητα. Η Ελλάδα με την Κύπρο και λόγω των νέων πλέον κοιτασμάτων φυσικού αερίου αλλά και πετρελαίου στην ευρύτερη περιοχή, σε συνεργασία με το Ισραήλ, μπορούν να διαμορφώσουν ένα μεγάλο τόξο ειρήνης και σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή και να αντιμετωπίσουμε πλέον την απειλή που δέχεται το ΝΑΤΟ στο νότιο μέρος, που λέγεται ισλαμικός φονταμενταλισμός με την παρουσία του ISIS.
 
Είναι ένα τεράστιο πρόβλημα, το οποίο για να επιλυθεί χρειάζεται η ενίσχυση της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή και ιδιαίτερα της Ελλάδος και της Κύπρου, η συνεργασία με το Ισραήλ και με τις χώρες οι οποίες δέχονται την επίθεση του εξτρεμισμού και αυτό θα οδηγήσει στη διαμόρφωση και νέων κανόνων πλέον στην ευρύτερη περιοχή. Η κυπριακή και η ελληνική κυβέρνηση βρίσκονται σε άμεση συνεννόηση και θεωρώ ότι πλέον ανοίγονται νέες προοπτικές για την επίλυση του προβλήματος».
 
ΕΡ. ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ: Έχετε μιλήσει για τη στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής όσον αφορά την Ελλάδα. Θα θέλατε να μας πείτε λίγο περισσότερα;
 
Π. ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Είναι ξεκάθαρη η στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και προσωπικά του Προέδρου Ομπάμα και στη δήλωση για την 25η Μαρτίου, που είναι μια πολύ σημαντική δήλωση, δεν είναι μία τυπική δήλωση Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
 
Οι συνεχείς παρεμβάσεις του προς την κ. Μέρκελ και προς τους Ευρωπαίους ηγέτες για να βρεθεί λύση για την Ελλάδα και να μην υπάρχει αυτή η ασφυκτική πίεση προς τη χώρα θεωρώ ότι έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στο να έχουμε οδηγηθεί πλέον σε μία πορεία προς τη λύση της πίεσης την οποία δέχεται η Ελλάδα κατά παράβαση των διεθνών κανόνων.
 
Δεν σας κρύβω ότι η ελληνική κυβέρνηση, από τη στιγμή που θα υπάρξει ενδιαφέρον από τις Ηνωμένες Πολιτείες στα θέματα της συνεργασίας σε σχέση με τα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου, είναι διατεθειμένη να προχωρήσει σε συνεργασία. Στη συνάντηση που είχα με την κ. Νούλαντ της είπα ότι θα μας ενδιέφερε μία GtoG (government to government) agreement με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ώστε να υπάρχει συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου.
 
Αυτό θα οδηγούσε και θα οδηγήσει πιθανόν, σε μια λύση η οποία δεν έχει να κάνει με τις οποιεσδήποτε πιέσεις δεχόμαστε από τους δανειστές μας. Είναι αντιληπτό, ότι αν προχωρήσουμε σε μια συνεκμετάλλευση του φυσικού αερίου και του πετρελαίου με ποσοστό 70-30, αυτό θα οδηγήσει σε μια γραμμή χρηματοδότησης που θα μας απαλλάξει από πολλά προβλήματα.
 
Η αμυντική συνεργασία είναι άριστη, θέλω να σας πω ότι ήδη υπογράψαμε μια πολύ μεγάλη συνεργασία με το Πολεμικό Ναυτικό για τα αεροπλάνα ναυτικής συνεργασίας και θα προχωρήσει η συνεργασία και στην αναβάθμιση με την Lockheed Martinτων αεροσκαφών F-16. Από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, στη συνάντηση που θα έχω την 21η Μαΐου, φαίνεται ότι υπάρχει πολύ μεγάλη βοήθεια σε παροχή αμυντικού υλικού δωρεάν και σε συνεργασίες.
 
Αυτό θα βοηθήσει ιδιαίτερα στην καλύτερη οργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων, ούτως ή άλλως το προσωπικό έχει πλέον υψηλό ηθικό και άριστη οργάνωση για την αντιμετώπιση κάθε απειλής.
 
ΕΡ.ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ: Ποια ήταν η απάντηση της κ. Νούλαντ στην πρόταση αυτή που κάνατε;
 
Π.ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Η απάντηση είναι ότι θα το εξετάσουν, η απάντηση είναι ότι θα πρέπει να δουν και αν τους ενδιαφέρει μία G to company agreement, δηλαδή συνεργασία με εταιρείες. Βεβαίως, οποιαδήποτε συνεργασία είναι αυτή και με οποιονδήποτε τρόπο, νομίζω ότι θα είναι προς το συμφέρον και των δύο χωρών και προς το συμφέρον της ασφάλειας της ευρύτερης περιοχής. Την Παρασκευή, θα φύγω πιο νωρίς από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, θα υποδεχτούμε ένα αμερικανικό αεροπλανοφόρο στα ελληνικά χωρικά ύδατα και θα το υποδεχτώ εκ μέρους της κυβέρνησης με την Ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων.
 
ΕΡ.ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ: Για τις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού, ομόλογού σας, που γκριζάρει πάλι περιοχές στο Αιγαίο με 16 ελληνικά νησιά;
 
Π.ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Οι χάρτες δεν γκριζάρουν με μαύρα μολύβια. Με την ιστορία και με το αίμα των λαών γκριζάρουν.
 
ΕΡ.ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ: Κύριε Υπουργέ, αν σας πουν οι Αμερικανοί γιατί δεν δέχεστε και τη συνεκμετάλλευση με τους Τούρκους, εμείς τι τους λέμε; Μας προτείνετε εμάς και όχι τους Τούρκους που είναι γείτονες, εμείς τι τους λέμε;
 
Π. ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Κατ’ αρχήν εμείς έχουμε πει ότι όσον αφορά στην Κύπρο, είναι ξεκάθαρη η κυπριακή κυβέρνηση, ότι βεβαίως, και για τους Τουρκοκυπρίους, στα θέματα των κοιτασμάτων που υπάρχουν στην περιοχή εκεί, θα υπάρξει το δίκαιο μερίδιο και η κυπριακή κυβέρνηση είναι ξεκάθαρη.
 
ΕΡ.ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ: Δε μιλάω για την Κύπρο, μιλάω για το Αιγαίο, κοντά στο Καστελόριζο, αυτό λέω.
 
Π.ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Αν έχετε κάποια διαφορετική άποψη, εσείς προσωπικά, αλλά δε νομίζω, γιατί σας παρακολουθώ, το Αιγαίο είναι ελληνικό, υπάρχουν συγκεκριμένα θαλάσσια σύνορα, ο χώρος και το υπέδαφος ακολουθούν τα χωρικά ύδατα και τα εδάφη, τα οποία δεν είναι υπό αμφισβήτηση, ούτε υπάρχουν γκρίζες περιοχές.
 
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr  

Ο αθλητισμός του 1821!!!

Δημοσίευση από Omas Olympos on Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015 | 11:21 μ.μ.

Μα υπήρχε;» Ρητορικό. Βεβαίως και υπήρχε. Όχι τυποποιημένα, «σημερινά». Αυτοσχέδια, ευκαιριακά. Πρώτη ύλη ακατέργαστη, χωρίς φτιασίδια, ατόφια, σε λόγγους και σε σχόλες.
Για να μπορεί, σαν ήρθε το λυτρωτικό μπαρούτι, να γράφει ο Μακρυγιάννης (Απομνημονεύματα) εκείνες τις άγιες αράδες: «Λέγω εις τους αναγνώστες μου, μα την πατρίδα, οι τριακόσιοι αυτήνοι δεν ήταν άνθρωποι, ήταν αϊτοί στα ποδάρια και λιοντάρια εις την καρδιά. Εν τουφέκι ρίξανε στους Τούρκους και βγάλαν’ τα σπαθιά... Και μετά τη μάχη χορός, τραγούδι και αγωνίσματα...».

«Λεβέντικος» και «λαϊκός» αθλητισμός...

Οι σοφοί χώρισαν τον αθλητισμό της (προ)επαναστατικής περιόδου σε δυο κατηγορίες: «λεβέντικη» και «λαϊκή».
Η πρώτη, των Κλεφταρματολών. Μια σταθερή έκφραση στα ορεσίβια λημέρια, με βασικό της στόχο την «καλλιέργεια» της σωματικής ρώμης, ενόψει των μαχών.
Η άλλη, ήταν του λαού. Παιδιές και αγωνίσματα, ενίοτε σε πλαίσιο αυτοσχέδιων αγώνων, κομμάτι ενός εθιμοτυπικού, που πλαισίωνε θρησκευτικές εορτές και πανηγύρια, σε εξωκκλήσιες αυλές, αλώνια ή πλατέματα, συχνότερα τις Κυριακές, την Πασχαλιά. Με (υποσυνείδητο) στόχο, πλην της ψυχαγωγίας, τη διατήρηση της εθνικής ενότητας – ταυτότητας.
Από παραδείγματα, σωρός... Σε βενετσιάνικη έκδοση του 1815 («Αρχαιολογία»), ο Ηπειρώτης καλόγερος, Γρηγόρης Παλιουρίτης περιγράφει αγώνες, ανήμερα του Άη Γιώργη, σε χωριό των Ιωαννίνων.
Ο Θεόδωρος Χατζημιχάλης («Ένα πανηγύρι στα χρόνια της σκλαβιάς») καταγράφει το πανηγύρι των Αγ. Αντωνίων στην Αγιά, ο δε Κώστας Τσιαντάς («Τα αγωνίσματα των κλεφταρματωλών ως προσφορά και ως έπος στην εθνεγερσία») αυτό του Αγ. Γεωργίου στην Αράχωβα...



Τα αγωνίσματα...

Και τ’ αγωνίσματα; Όσα δεν διέσωσε η πένα των Γάλλων περιηγητών (Didot, Pouqueville κ.λπ.), τη διέσωσε η συγκλονιστική δεξαμενή των δημοτικών μας τραγουδιών.
● ΣΗΜΑΔΙ: «Toυφέκι μου περήφανο, σπαθί μου παινεμένο και το καριοφιλάκι μου σαν κόρη φυλαγμένο...». Το δημοφιλέστερο «σπορ» των Κλεφταρματολών. Ένας στόχος, σημάδεμα και βόλι, καριοφύλλι και κουμπούρα. Μαρτυρείται κι «εναλλακτικά»: πετούσε κάποιος στον αέρα ένα δακτυλίδι και ο σκοπευτής προσπαθούσε να περάσει το βόλι από μέσα!
● ΠΗΔΗΜΑ: Σε τρεις μορφές: άλμα μ’ ένα βήμα («τσμια»), δύο («τσδυο»), τρία («τστρεις»). «Εις μήκος» (πάνω από ρυάκια, θάμνους, βράχους), αλλά και σε «εις ύψος». Π.χ., πάνω από... ενωμένες πλάτες αλόγων! Πώς υπολόγιζαν την επίδοση; Πάντως, στο «Υπόμνημα των Ψαρών» του Νικόδημου, το ρεκόρ του καπετάν Μακρή στο τριπλό, υπολογίστηκε ίσο με «960 βελόνες του ραψίματος»!



● ΠΑΛΕΜΑ: Κληρονομιά αιώνων. Σταθερό θέαμα και των τοπικών γιορτών, «μπροστά στα μάτια της πανέμορφης κοπελιάς, της τσούπας», κατά την παρατήρηση του Βασίλη Βυτίναρου («Αθλητική Ηχώ», φ. 25/3/1987). Ο Βρατσάνος («Αθλητικά Χρονικά», φ. 20/4/1932) αναφέρει ότι στα Ψαρά, σε σχόλες και γιορτές, «μερικοί εγυμνώνοντο, άλειφαν το κορμί τους με λάδι και εγυμνάζοντο στην τούρκικη πάλη».
● ΛΙΘΑΡΙ: «Εκατό οργιές το πήδημα, εξήντα το λιθάρι...». Εξίσου δημοφιλές, «προγονάκι» της σφαιροβολίας. Μια πέτρα (λιθάρι) ακανόνιστου σχήματος και βάρους και... όποιος της πετάξει πιο μακριά. Παραμονές του ’21, ο Didot το «αποκάλυπτε» και σε μορφή... δισκοβολίας: «Το ρίξιμο του μαρμαρένιου δίσκου διατηρείται ακόμη σε μερικά νησιά...».



● ΔΡΟΜΟΙ: «Τρέξιμο», «πηλάλα» ή «γλάκιο» (ανάλογα τον τόπο), ποιος θα πάει γρηγορότερα ως την πηγή, το λόφο απέναντι, τον πλάτανο. Στη λαϊκή του εκδοχή, απαντάται και μετ’ εμποδίων (φυσικά για τους «λημερίτες», τεχνητά ή φυσικά για τους «πανηγυρτζήδες»), σε ανηφοριά ή αυτό: «το κυνήγι του λαγού»! Έπρεπε, λέει, να τον πιάσουν, δίχως να χρησιμοποιήσουν άλογο ή όπλα. Με τα χέρια...
● ΙΠΠΑΣΙΑ: Ο καλός αγωνιστής ήταν, εξ ορισμού, και έξοχος αναβάτης. Πέραν της ένοπλης ιππικής επιδεξιότητας, αγώνες ταχύτητας ή υπερπήδησης εμποδίων γίνονταν συνέχεια. Συν κάτι πολύ πιο σύνθετο: αναβάσεις και καταβάσεις, ενώ ο ίππος κάλπαζε, έχοντας αναπτύξει μέγιστη ταχύτητα! Ο απλός λαός το ασκούσε σπανιότερα. Αναγκαστικά. Τα άλογα τους τα ‘παιρναν οι Τούρκοι...
● ΔΟΚΙΜΙ: «Λιθάρι έχω ‘ς την πόρτα μου, δοκίμι ‘ς την αυλή μου κι όποιος το σηκώσ’ απότ’ εσάς, εκειός θελά με πάρει...». Άρση (βαρών) ογκώδους λίθου ή μαρμάρου, είτε μ’ ένα, είτε με τα δύο χέρια – ανάλογα του βάρους. «Όταν δε είναι πολύ, μέχρι του ώμου και εκείθεν προς τα οπίσω “του νώμου των”» (λεξικό Παντελίδη). Κι ενίοτε, στην πλάτη. Οι ρίζες του χάνονται στα ακριτικά χρόνια (Διγενής).
Αυτά ήταν... Κι ακόμα, ο χορός, το τόξο (περίφημη, παράδειγμα, στην Κρήτη, η αντάρτικη δράση των Χαϊνηδων σε «σαϊτα» και «δοξάρι»), το κολύμπι (νησιώτες, κύρια, Υδραίοι, Σπετσιώτες, Ψαριανοί. Κρήτες, του Αιγαίου), το σπαθί...

«Τρόπαιο», ένα... οικόσιτο αρνί!

Στους λαϊκούς αγώνες, τα έπαθλα δεν έλειπαν. Συνηθέστερα, ένα οικόσιτο αρνί. Η άλλο «σφαχτό». Μαρτυρούνται κι άλλα τρόφιμα (όλα πήγαιναν μετά στο κοινό τραπέζι). Παράδειγμα, κουλούρες.
Ο Παλιουρίτης («Αρχαιολογία») λέει: για τον πρώτο «εν αρνείον», για τον δεύτερο χέλι («έγχυλυ») για τον τρίτο «οψάριον», ενώ οι αποτυγχόντες «συριγμούς απεκόμιζον».
Στο Υπόμνημα του (Ψαριανού) Νικόδημου, πάλι, τονίζεται ότι «οι χαμένοι επλήρωναν τα έξοδα γεύματος πλουσίου», ενώ ο Μπουοντελμόντι (Κρήτη) γράφει πως «τιμούν τον νικητή μ’ ένα στεφάνι από πράσινα φύλλα ελιάς. Και τις γυναίκες (χορός) με στεφάνι καμωμένο από λουλούδια».
Έπαθλα, εν είδει κινήτρου, φαίνεται να «έπαιζαν» και στα κλεφταρματολίτικα λημέρια. Ο καπετάν Γιαννιάς, π.χ., υπόσχεται στον Καραχάλιο «μια ‘σημένια στο ζωνάρι». Πιθανόν, ίσχυε και σε εορτές. Όπως κι αυτό: ο νικητής να έπαιρνε γυναίκα του «μια όμορφη»!
Ιστορικοί και λαογράφοι, άλλωστε, καταγράφουν τους νικητές των λαϊκών αγώνων ως... περιζήτητους γαμπρούς! Στα «Τρικαλινά», μάλιστα, ο φιλόλογος – λαογράφος, Θ. Νημάς, αναφερόμενος στην περίπτωση της Χάσιας (ορεινή Δυτική Θεσσαλία), επισημαίνει πως συχνά η επιλογή του μνηστήρα γινόταν με αγώνα δρόμου -ή, σπανιότερα, πάλης- που προκήρυσσε ο ίδιος ο πατέρας της κοπέλας! Για να βρει τον πιο λεβέντη...



Οι (πρωτ)αθλητές της εποχής...

Η ρώμη (αγωνίσματα) και οι... Ρωμιοί (αθλητές)! «Μήπως οι πρωτεργάται της εθνικής μας παλιγγενεσίας δεν ήσαν όλοι αθληταί;» αναρωτιόταν το ’31 η Αθηνά Σπανούδη («Ο αθλητισμός σύγχρονη θρησκεία»). Κι έδινε το στίγμα για τους «πρωταθλητές» της εποχής. Αυτοί ήταν, οι ήρωες του ’21...
Δικά τους «πρωτοσέλιδα», κι εδώ, λογοτεχνία και παράδοση. Έστω (συχνά) με τις όμορφες υπερβολές τους...
● «Καραχάλιο παλικάρι, σήκω πέτα το λυχνάρι», καλεί το δημώδες το πρωτοπαλίκαρο τ’ Ανδρούτσου, Καπετάνιο στη Λιβαδειά. Που τον παλούκωσε κι έκαψε ο Ομέρ, Απρίλη του ’21...
● «Ο θεοσεβής αθλητής», έγραψε για τον Αθανάσιο Διάκο ο Βαλαωρίτης. Επιβεβαιώνοντας απόλυτα το λαϊκό το σώσμα: «Πρόμαχος και αθλητής, Λεωνίδου μιμητής...»
● Σε μια στροφή του ανέκδοτου «Οδός Ακροπόλεως», ο Δημήτρης Λιαντίνης (ο καθηγητής με το μυθικό εγκόσμιο «αντίο» στα μονοπάτια του Ολύμπου), γράφει: «Εδώ, στον ξύλινο Κουλέ, εκρεουργήθηκε ο πρώτος αθλητής, Οδυσσέας Ανδρούτσος». Ήταν. Ασύλληπτος στο τρέξιμο, «ωκύπους» (φτεροπόδαρος). Τόσο, που κάποτε, λέει, έβαλε στοίχημα πως θα νικούσε ένα άλογο του Αλή και το «’σκασε»! Το άλογο...



● Ένας τούτος κι ένας ο Νικηταράς (Σταματελόπουλος)... «Ο Τουρκοφάγος αθλητής του γένους νέος ακρίτας», καταπώς τραγουδήθηκε, αντάμα με αυτό: «Γεια σου και ‘σύ Νικηταρά, που ‘χεις στα πόδια σου φτερά»…

Ο Νικολαράς και «ο αράπης του Σουλτάνου»...

Κι άλλοι, πολλοί, λιγότερο γνωστοί... Απ’ τον Νικοτσαρά (Αρματωλός του Ολύμπου, για τον οποίο «διηγούνται ότι ηδύνατο να υπερπηδήσει επτά συγχρόνους ίππους στοιχηδόν τεταγμένους» - Αδρεόπουλου, «Αρματολίτικος και Κλέφτικος αθλητισμός») και τον Ζαχαριά (Μωραϊτης Πρωτοκλέφτης, για τον οποίο ο Σαράντης Καργάκος έγραψε πως ήταν τόσο γρήγορος, που, όταν έτρεχε, τα πόδια του ακουμπούσαν στα... αφτιά του!), μέχρι τους Ψαριανούς, που διέσωσε ο (Ψαριανός) πυρπολητής, Νικόδημος («Υπόμνημα της Νήσου Ψαρών»)...
Τον Κοκωσή («φαινόμενο ρώμης») και τον ξακουστό, Νικολαρά...
Κάποτε, λέει, που οι Τούρκοι είχαν όμηρους στην Πόλη κάτι Ψαριανούς, πήγε πρεσβεία να παρακαλέσει τον Σουλτάνο να τους αφήσει ελεύθερους. Μαζί και δαύτος. Γίγαντας, θεριό.
«Μόλις τον είδε ο Σουλτάνος τον εθαύμασε.
- Βάϊ, βάϊ! Νε μπεχλιβάν βαρ! Μάσσαλα! Μάσσαλα! Φτου! Φτου!
Ας τα εξηγήσωμε: Πώ, πώ, πω! Τι παλαιστής είν’ αυτός! Να μη βασκαθή! Φτου! Φτου!»
Και, μέσω του δραγουμάνου του, έστειλε στους Ψαριανούς το μήνυμα: αν ο Νικολάρας παλέψει και νικήσει τον αράπη παλαιστή του, θα τους αφήσει λεύτερους.
«Ο Νικολάρας εδέχθη πρόθυμος. Έβγαλε αφελέστατα το γελέκο, το πουκάμισό και τη φουφούλα του μέσα στο σουλτανικό διαμέρισμα και περίμενε. Καμμιά φορά ήλθε και ο Αράπης και τον ετίναξε κι αυτόν κάτω, ενώ ο Σουλτάνος κατάπληκτος και χειροκροτών, όχι μόνον απέλυσε τους ομήρους, αλλά και εφόρτωσε τους Ψαριανούς με δώρα...»



Και... «αθλήτριες»!

Και «αθλήτριες»; Σε μια ιδιότυπη περίπτωση ηρωικού «φεμινισμού», εντοπίζονται και δαύτες. 
«Και μιαν αυγή και μια λαμπρή, μια ‘πίσημη ημέρα,
βγήκαν να παίξουν τα σπαθιά, να ρίξουν το λιθάρι,
κι από το πείσμα το πολύ και από τη λεβεντιά της,
εκόπη τ’ ασημόκουμπο κι εφάνη το βυζί της»
Δεν ίσχυε παντού. Στη Μάνη, πάντως, όπου «αντιθέτως απ’ ό,τι ίσχυε εις άλλας περιοχάς της Ανατολής, ούτε κλεισμέναι εις τον γυναικωνίτην, ούτε σκλάβοι ήσαν. Διότι η απόμακρος αύτη περιοχή, διετηρήθη ελευθέρα», ο Γάλλος, Pouqueville (αρχές 19ου αι.), εντόπισε «αθλήτριες».
Τις Καλλιπάτειρες της λεφτεριάς, που στις γιορτές, ασκούνταν στο λιθάρι και το «πήδημα» και «κατά της ημέρας του θερισμού συνεκεντρούντο την εσπέραν, μετά την εργασίαν των εις τους αγρούς εις ορισμένας εξοχικάς τοποθεσίας και ηγωνίζοντο μεταξύ των εις τα όπλα, εις την ρίψιν ενός φυσικού και ακατεργάστου λίθου και εις το τριπλούν άλμα».
Κάτι τέτοιο, διηγείται, είχε δει ο ίδιος, με τα μάτια του, κοντά στην Καρδαμύλη («όμιλος γυναικών, με το πουκάμισο και τον ποδήρη χιτώνα, να αγωνίζωνται ως άνδρες εις ένα καταπράσινο λιβάδι»). Όταν, δε, εξέφρασε απορία, ένας απ’ τους πρόκριτους, ο καπετάν – Τρουπάκης, του επιβεβαίωσε πως οι Μανιάτισσες, ήταν πολύ γυμνασμένες και άσοι στο σημάδι και σχεδόν πάντα ενεργές στις ένοπλες μάχες με τους Τούρκους...



Αθλητισμός, όπου δεν πάτησαν οι Τούρκοι...

Τα ελληνικά τα χώματα που «φώναζαν» κάτω απ’ το οθωμανικό λεπίδι... Υπήρχαν, όμως, και τα άλλα. Εκεί που η εθνική συνείδηση κούρνιαζε μεν εξαντλώντας και δαύτη υπομονές (μέχρι τη μεγάλη ώρα, που...), κάτω από (άλλη) «μπότα», αλλά δίχως το βάσανο από τη μυρωδιά του αίματος και τον ανατριχιαστικό ήχο της «χατζάρας». Πιο «πολιτισμένα», πιο «ελεύθερα». Εκεί, λοιπόν –το επιτρέπαν’ οι συνθήκες- ο αθλητισμός αναπτύχθηκε αλλιώς. Όχι ως ορμέμφυτη ανάγκη, «ηρωικά», με υποσυνείδητους εθνο-πατριωτικούς σκοπούς. Αλλά, απλά, «ως σπορ». Παιχνίδι- κληρονομιά από τους κτήτορες.
Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση, στρέφει το μάτι στην αριστερά μεριά του χάρτη. Ιόνιο, Επτάνησα. Με επίκεντρο την Κέρκυρα. Τούρκου, εκεί, μετά την Άλωση, ποδάρι δεν επάτησε. Βενετσιάνοι, ναι. Γάλλοι, ναι. Ρώσοι, ναι. Εγγλέζοι, ναι. Τούρκοι, ποτέ.
Τα χρόνια γύρω απ’ τον ξεσηκωμό, βρίσκουν τα Ιόνια υπό την «προστασία» (από το 1815) των Εγγλέζων. Sportsmen του λόγου τους και το νησί το βίωσε, «κληρονομώντας» πράμα. «Αποκαλυπτική» μοιάζει μια σειρά επιστολών ενός στρατιώτη, ονόματι Ουήλερ για δρώμενα των ετών 1823-’24 (πρώτη δημοσίευση το 1974, στα «Κερκυραϊκά Νέα», μτφρ. Ι. Δαμασκηνού).
Σε μία εξ αυτών, δίνοντας έξοχα το πλήρες εορταστικό «πορτραίτο» που συνόδευσε τα εγκαίνια του ανακτόρου των Αγ. Μιχαήλ και Γεωργίου, στις 23 Απριλίου του 1823, γράφει: «Η μέρα πέρασε καλά και πολλά ήταν τα αγωνίσματα, δηλαδή πάλη, μποξ, τρέξιμο, άλματα και πολλά άλλα...». Μεταξύ τους και το κρίκετ. Αγώνας μεταξύ Άγγλων αξιωματικών του 32ου τάγματος.
Το (επιπλέον) σημαντικό; Είναι η πρώτη, ίσως, φορά επί (σημερινού) ελληνικού εδάφους, που καταγράφεται αθλητική δραστηριότητα υπό τη μορφή αθλοπαιδιών, με προφανές το στοιχεία της ομαδικότητας (κατά την αγγλοσαξωνική αθλητική κουλτούρα). Ήδη, βέβαια, απ’ τους προηγούμενους αγώνες, η αθλητική δράση στο νησί έχει ενσωματώσει κι άλλα «σπορ». Απ’ τις λεμβοδρομίες (αρχές Φεβρουαρίου του 1820, μαρτυρείται  αγώνας με τη συμμετοχή 12 τετράκωπων σκαφών) και τους ιππικούς, μέχρι κάποια περισσότερο... φευγάτα! Μια ιδέα;



● ΤΖΙΟΣΤΡΑ: Μεσαιωνικό ιππικό αγώνισμα, σε δύο εκδοχές. Στην πρώτη (giostra dell’ anello), οι ιππείς (cavalieri) έτρεχαν ως την άκρη του οριοθετημένου χώρου, προσπαθώντας, με τις λόγχες τους, να σηκώσουν ένα δακτυλίδι που κρεμόταν σ’ ένα κοντάρι. Στη δεύτερη (giostra della Quintana), να χτυπήσουν ένα ανδρείκελο που κρεμόταν από ξύλο.
● ΚΟΚΚΑΝΙΑ: Στην κορυφή ενός ψηλού κονταριού (ιστός) κρεμούσαν τρόφιμα, κυρίως κρέατα. Κατόπιν, άλειφαν τον ιστό (ύψους 4-5 μ.), με λιπαρή ουσία (λίπος, σαπούνι, λάδι) και οι συμμετάσχοντες άρχιζαν την αναρρίχηση. Όποιος έφθανε στην κορυφή, έπαιρνε τα δώρα.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Η ιστορία του Αθάνατου νερού στην Αρχαιότητα!!!

Το νερό, πηγή και σύµβολο ζωής, έγινε από τα πανάρχαια χρόνια αντικείµενο λατρείας όλων των πρωτόγονων λαών. Όποιες και αν είναι οι πολιτισµικές τους δοµές, το νερό αποτελεί αστείρευτη πηγή δύναµης και ζωής: καθαρίζει, θεραπεύει, ανανεώνει και διασφαλίζει την αθανασία.
Η αθανασία και η αιώνια ζωή ήταν το μεγάλο όνειρο του ανθρώπου από τους αρχαίους χρόνους, η λαχτάρα του αυτή τον έκανε να ψάχνει αλλά και να συνεχίζει μέχρι σήμερα να ερευνά για το ελιξίριο της αθανασίας.
Για τους αρχαίους Έλληνες το πιο ονομαστό ελιξίριο ήταν τα νερά της Στυγός. Αλλά και το νερό που δίνανε όρκο οι θεοί .
Η Στύγα ήταν µια φοβερή θεότητα, η μεγαλύτερη κόρη του Ουρανού και της Τηθύος, που έμενε στα τάρταρα, στην παγωνιά, απομονωμένη από τους άλλους θεούς που δεν τη συμπαθούσαν.
Από τα Τάρταρα (παράγωγο της λέξης τουρτουρίζω) που πίστευαν ότι εκεί ήταν και οι πύλες του Άδη, πηγάζει ο ποταμός Κράθης, στο όρος Χελμός της Αχαΐας.
Τα ύδατα της Στυγός συνδέθηκαν με θεολογικές και φιλοσοφικές ιδέες, όπως αυτές από τα Ελευσίνια Μυστήρια και τις Ορφικές δοξασίες για τη μετενσάρκωση .
Η δύναμη και η θερμοκρασία του νερού ήταν τέτοια που λέγανε ότι, το γυαλί, οι κρύσταλλοι, τα πήλινα αγγεία έσπαζαν μόλις βυθίζονταν σ” αυτό, αλλοιώνονταν τα μέταλλα ακόμη και ο άργυρος και ο χρυσός, και το κεχριμπάρι, μόνον οι οπλές των αλόγων που δεν είχαν πέταλα άντεχαν, γι” αυτό οι θεοί το έπιναν μέσα σε κύπελλα φτιαγμένα από οπλή αλόγου.
Η Ψυχή ψάχνοντας να βρει το ταίρι της, τον Έρωτα, υποχρεώθηκε από την Αφροδίτη να κουβαλήσει νερό από τη Στύγα.
Στα νερά αυτά «βάφτισε» τον Αχιλλέα η μητέρα του η Θέτις και έγινε άτρωτος και αθάνατος, εκτός από την φτέρνα του που δεν βράχηκε η «Αχίλλειος πτέρνα» και τον βρήκε εκεί το θανατηφόρο βέλος του Πάρη στην Τροία.
 
Τα νερά της Στυγός, ανάβλυζαν από την ιερή πηγή της. Το ένα δέκατο από αυτά τα νερά ήταν προορισμένο για τον όρκο των θεών » Τα άλλα εννιά φιδώνουν ολόγυρα στη γη και ύστερα, χύνονται στη θάλασσα σχηματίζοντας ρουφήχτρες, και το νερό που πέφτει από το βράχο είναι για τιμωρία των θεών».
Ο ∆ίας όρισε να δίνονται στα δικά της νερά οι πιο φοβεροί όρκοι των θεών και των ανθρώπων. Κάθε φορά που κάποιοι θεοί κατηγορούνταν για ψευτιά, ο ∆ίας έστελνε την Ίριδα να φέρει νερό από τη µυστηριώδη αυτή πηγή. Πάνω από το νερό οι κατηγορούµενοι τρέµοντας ορκίζονταν. Οι επίορκοι θεοί τιµωρούνταν µε πολύ βαριές ποινές. Για ένα χρόνο έµεναν άφωνοι και µαραζωµένοι, χωρίς αµβροσία και νέκταρ. Επιπλέον, για άλλα εννέα χρόνια αποµονώνονταν από τους άλλους θεούς και έχαναν τα προνόµιά τους, εκτός από την αθανασία τους. Φρικτές τιµωρίες επίσης περίµεναν και τους θνητούς που θα παρέβαιναν τον όρκο τους στα νερά της Στύγας.
 
Ο Όμηρος παρουσιάζει την Ήρα να λέει «μάρτυράς μου η γη κι ο πλατύς ουρανός που απλώνεται πάνω από τα κεφάλια σας και η Στύγα που τα νερά της κυλούν από ψηλά μέσα στη γη». Ο Ησίοδος την περιγράφει ως «πρωτότοκη κόρη του Ωκεανού με τη γοργή φυρονεριά, τη μισητή από τους αθάνατους, την τρομερή τη Στύγα». Όταν κάποιος θεός έπρεπε να αποδειχθεί ότι έλεγε ψέματα ή αλήθεια, τότε έπρεπε να πιει νερό το Στύγιον ύδωρ.
Έστελνε ο Δίας την Ίριδα στην Στύγα να φέρει νερό σε ένα σταμνί, από οπλή του μεγαλύτερου αλόγου. Έλεγαν πως κανένα ζωντανό ον δεν επρόκειτο να ζήσει εάν έπινε από το νερό αυτό. Κατά τον Παυσανία ο Μέγας Αλέξανδρος δηλητηριάστηκε από το Στύγιο Ύδωρ, αφού το ήπιε, ενώ οι αδερφές του, λούστηκαν με αυτό το νερό και έγιναν αθάνατες.

Σχετικά με το Αθάνατο νερό σχετίζονται δύο ιστορίες με τον Μέγα Αλέξανδρο, τις οποίες παραθέτω παρακάτω:
Ο Αλέξανδρος και η Κύνα
Τον καιρό που ο Αλέξανδρος με τον στρατό του καθόταν και ξεκουραζόταν στην Ινδία, η αδελφή του, η Κύνα, σκέφτηκε να βάλει μπροστά ένα σχέδιο που είχε στο μυαλό από πολύ καιρό. Ήταν η ευκαιρία μεγάλη και δεν ήθελε να την χάσει, γιατί μπορεί να μην ξαναπαρουσιαζόταν.
Πήγε λοιπόν σε έναν γέρο σοφό Ανατολίτη και του ζήτησε να της πει πού μπορεί να βρει το αθάνατο νερό και πώς να το χρησιμοποιήσει για να κάνει τον λατρεμένο της αδελφό αθάνατο.
Είχε βάλει τάμα της ζωής της κάτι τέτοιο και δεν μπορούσε να εγκαταλείψει ποτέ της αυτή την ιδέα!
Ρώτησε λοιπόν τον σοφό μάντη και περίμενε με αγωνία την απάντησή του.
Εκείνος, αφού στοχαζόταν για ώρες πολλές, τελικά άνοιξε τα μάτια του και απάντησε στην Κύνα: «Το αθάνατο νερό βρίσκεται στο μεγάλο σπήλαιο της φωτιάς. Είναι όμως πολύ επικίνδυνο και σχεδόν αδύνατο να καταφέρει κάποιος να μπει εκεί μέσα και να βγάλει το νερό. Η σπηλιά καλύπτεται από φοβερή φωτιά και κανένας ποτέ δεν μπόρεσε να την περάσει ζωντανός»!…
Η Κύνα, χωρίς κανέναν δισταγμό, είπε στον γερο-σοφό ότι για χάρη του Αλεξάνδρου και προκειμένου εκείνος να αποκτούσε την αθανασία ήταν έτοιμη να κατέβει ακόμα και στον άσπλαχνο Άδη! Δεν φοβόταν να πεθάνει για τον Αλέξανδρο και θα διακινδύνευε με μεγάλη της χαρά τη ζωή της για εκείνον!
Ύστερα ο σοφός της είπε ότι το αθάνατο νερό θα έπρεπε κάποιος να το πιει ακριβώς την στιγμή που θα ήταν έτοιμος να πεθάνει και όταν πια είχε χαθεί κάθε ελπίδα. Αν τύχαινε να το πιει πιο πριν, τότε όχι μόνο δεν θα χρησίμευε να τον βοηθήσει, αλλά θα του στοίχιζε και τη ζωή! Η Κύνα ευχαρίστησε τον Ασιάτη μάντη και έσπευσε χωρίς να χάσει λεπτό για το μεγάλο σπήλαιο της φωτιάς, να πάει και να πάρει το πολυπόθητο αθάνατο νερό.
Μετά από αρκετές και κουραστικές μέρες, η Κύνα έφτασε επιτέλους μπροστά στο τρομακτικό σπήλαιο. Πράγματι ήταν εντελώς αδύνατο για κάποιον θνητό να καταφέρει να περάσει τις γιγαντιαίες φλόγες που σκέπαζαν την είσοδο του σπηλαίου και κατάκαιγαν τα πάντα.
Η Κύνα όμως δεν απογοητεύτηκε καθόλου: γεμάτη αγάπη για τον Αλέξανδρο και έχοντάς τον συνέχεια στο νου της, πέρασε τόσο γρήγορα ανάμεσα απ’ τις φωτιές, που αυτές ούτε που την άγγιξαν!
Μέσα το σπήλαιο ήταν τεράστιο και βαθύ. Παρόλα αυτά η ηρωική Κύνα βρήκε τελικά το αθάνατο νερό που ανάβλυζε από έναν τοίχο και τρισευτυχισμένη γέμισε μια ολόκληρη φιάλη. Ύστερα δεν έχασε ούτε στιγμή: πέρασε πάλι σαν τον άνεμο την φλεγόμενη είσοδο της σπηλιάς και πήγε πίσω στον αδελφό της και το στράτευμα του, που ετοιμαζόταν πια να εγκαταλείψει την Ινδία.
Η Κύνα κράτησε μυστικό απ’ όλους το μεγάλο της κατόρθωμα. Ήταν όμως πολύ ευχαριστημένη που μια μέρα, όποτε κι αν αυτή ερχόταν, θα έδινε στον Αλέξανδρο να πιει απ’ το θαυματουργό νερό.
Όταν κάποτε ο Αλέξανδρος αρρώστησε βαριά από πυρετό και έπεσε κατάκοπος στο κρεβάτι, ήταν πλέον προ του θανάτου. Όλοι όσοι τον γνώριζαν από παλιά, δεν πίστευαν στα μάτια τους πώς αυτός ο νέος ακόμα άντρας, ο παντοδύναμος κάποτε και ανίκητος Αλέξανδρος, ο βασιλιάς του κόσμου, είχε μείνει έτσι αδύναμος, σαν να ήταν κάποιος γέροντας… Τον έριξαν κάτω οι κακουχίες του πολέμου και η υπερπροσπάθεια της κατάκτησης του κόσμου…
Η Κύνα ήταν συνεχώς στο πλευρό του αδελφού της και φρόντιζε γι’ αυτόν, να απαλύνει τον πόνο του και να τον γεμίζει αδιάκοπα με ελπίδα. Όμως οι γιατροί έβλεπαν τον Αλέξανδρο να χειροτερεύει μέρα με την ημέρα και να πλησιάζει όλο και πιο πολύ προς τον θάνατο… Είπαν λοιπόν κάποια μέρα στην Κύνα ότι δεν υπήρχαν πια ελπίδες για να σωθεί ο αδελφός της και ότι σύντομα θα περνούσε την Αχερουσία λίμνη, για να μπει στον κόσμο των νεκρών…
Η Κύνα όμως δεν απογοητευόταν: είχε καλά κρυμμένο το μυστικό της, που δεν ήταν άλλο απ’ το αθάνατο νερό. Το είχε πάντοτε καλά φυλαγμένο και όταν πια είδε ότι η υγεία του αδελφού της δεν θα γινόταν ποτέ καλά, έβαλε μπροστά το σχέδιό της.
Όταν λοιπόν ο Αλέξανδρος έφτασε πια στο κατώφλι του θανάτου και ζήτησε απ’ την Κύνα να του βάλει λίγο κρασί να πιει, τότε εκείνη έριξε μέσα στο ποτήρι του λίγο από το φίλτρο της αθανασίας.
 
Ο Αλέξανδρος όμως, αν και μισοπεθαμένος, κατάλαβε ότι η Κύνα κάτι του έριξε μες στο κρασί του και αμέσως κατάλαβε ότι ήταν το αθάνατο νερό. Αυτός όμως δεν ήθελε να πιει ποτέ του κρασί ανάμεικτο με νερό, έστω κι αν αυτό ήταν το νερό της αιώνιας ζωής!
Αποφάσισε λοιπόν να ξεγελάσει την αδελφή του, στέλνοντάς την έξω να φωνάξει τους στρατιώτες για να πιουν δήθεν όλοι μαζί. Η Κύνα τον υπάκουσε αμέσως και τότε αυτός άρπαξε την ευκαιρία: άλλαξε το ποτήρι του μ’ εκείνο της αδελφής του, λέγοντας μέσα του πως αν ήταν αυτό πράγματι το αθάνατο νερό, τότε ας έμενε αθάνατη η Κύνα για να τον θυμάται παντοτινά!
Όταν η κοπέλα γύρισε στη σκηνή, ανυποψίαστη πήρε το ποτήρι με το φίλτρο της αθανασίας και το ήπιε μονορούφι στην υγειά του Αλεξάνδρου. Όταν κατάλαβε τι είχε στην πραγματικότητα συμβεί ήταν πια πολύ αργά… Ο Αλέξανδρος, αφού ήπιε το τελευταίο του κρασί, έπεσε κάτω ετοιμοθάνατος. Η τελευταία ώρα είχε πια έρθει…
Έμεινε έτσι η Κύνα αθάνατη… Και ο θρύλος την θέλει έπειτα να έχει μεταμορφωθεί σε γοργόνα και να τριγυρνάει στις θάλασσες του κόσμου, ρωτώντας τους καπετάνιους των πλοίων: «Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος»; Και αν εκείνος απαντήσει: «Ναι», τότε του δίνει τις ευλογίες της για το καλό ταξίδι. Αν όμως της απαντήσει: «Όχι», τότε πνιγμένη απ’ τη στενοχώρια ταράζεται και προκαλεί απίστευτες τρικυμίες στα πελάγη…
Ζεί ο Βασιλιάς Αλέξανδρος;
Όταν ο Mέγας Aλέξανδρος πολέμησε κι έκαμε δικό του τον κόσμο, φώναξε τους σοφούς και τους ρώτησε: «Πώς θα μπορέσω να ζήσω πολλά χρόνια; Ήθελα να κάμω πολλά καλά στον κόσμο».

«Bρίσκεται τρόπος»αποκρίθηκαν οι σοφοί, «μα είναι κάπως δύσκολος».
«Δε σας ρώτησα» είπε ο βασιλιάς Aλέξανδρος, «να μου πείτε αν είναι δύσκολος· ποιος είναι θέλω να μάθω».
«Nα βρεις το αθάνατο νερό» του είπαν οι σοφοί.
«Kαι πού είναι αυτό το αθάνατο νερό;»
«Aνάμεσα σε δυο βουνά. Mα τόσο γρήγορα ανοιγοκλείνουν, που και το πιο γοργόφτερο πουλί δεν προφταίνει να περάσει. Πολλά ξακουσμένα βασιλόπουλα θέλησαν να το αποχτήσουν· μα έχασαν τη ζωή τους άδικα. Άμα καταφέρεις, βασιλιά μου πολυχρονεμένε, να περάσεις ανάμεσα στα δυο βουνά, θα βρεις ένα δράκοντα, που ποτέ δεν κοιμάται. Aν σκοτώσεις τον δράκοντα, θα το πάρεις».
Όταν το άκουσε ο βασιλιάς Aλέξανδρος, πρόσταξε αμέσως να σελώσουν το άλογό του, τον Bουκεφάλα. Φτερά δεν είχε, μα πετούσε σαν πουλί. Kαβαλίκεψε και σε λίγο έφτασε στο μέρος που του είχαν πει οι σοφοί. Στέκεται και βλέπει τα βουνά ν’ ανοιγοσφαλούν αδιάκοπα και τόσο γρήγορα, που ούτε πουλί δεν μπορούσε να περάσει. Mα ο βασιλιάς δεν τα χάνει. Δίνει μια βιτσιά και πέρασε ανέγγιχτος ανάμεσα στα δυο βουνά. Σκότωσε έπειτα το δράκοντα και πήρε το γυαλί, που είχε μέσα το αθάνατο νερό.
Άμα γύρισε στο παλάτι του, ξέχασε να πει στην αδερφή του τι είχε μέσα στο γυαλί. Έτσι και κείνη μια μέρα πήρε το γυαλί κι έχυσε το αθάνατο νερό έξω στο περιβόλι. Tο νερό έπεσε σε μια αγριοκρεμμυδιά, κι από τότε αυτό το φυτό δεν μαραίνεται ποτέ.
Όταν έμαθε η βασιλοπούλα το κακό που έκαμε, ήταν απαρηγόρητη.
«Θεέ μου!» λέει, «δε θέλω να πιστέψω, πως μια μέρα θα πεθάνει ο αδερφός μου. Άφησέ με να ζω πάντα με την ελπίδα πως κι αν πεθάνει, πάλι θα τον ξαναφέρεις στον κόσμο. Ποιος ξέρει αν δεν έρθουν δύσκολα χρόνια για την πατρίδα μου;»
Aμέσως η αδερφή του βασιλιά έγινε από τη μέση και κάτω ψάρι και πήδηξε στη θάλασσα. Έγινε Γοργόνα! Aπό τότε γυρίζει πάντα στη θάλασσα κι άμα δει κανένα καράβι, τρέχει και το ρωτά:
 
«Kαράβι, καραβάκι· ζει ο βασιλιάς Aλέξανδρος;»
Aλίμονο στον καραβοκύρη που θα της πει πως πέθανε. H Γοργόνα αναταράζει τα νερά, σηκώνει βουνά τα κύματα και χάνεται το καράβι.
Mα ο έξυπνος καραβοκύρης αν πει: «Zει, κυρά μου, ο βασιλιάς Aλέξανδρος. Zει και βασιλεύει, και τον κόσμο κυριεύει!».
Tότε η Γοργόνα λάμπει από τη χαρά της. Aπλώνει τα ξανθά της μαλλιά και τα κύματα ησυχάζουν αμέσως. Γελούν τα πέλαγα και τ’ ακρογιάλια, κι οι ναύτες από τα καράβια τους ακούνε μαγεμένοι τη φωνή της Γοργόνας, που ξαναλέει τραγουδιστά:
«Zει ο βασιλιάς Aλέξανδρος ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει!…»
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 
 

Copyright © 2011. Όλυμπος Εφημερίδα - All Rights Reserved